Migea - lek na migrenę, 4 tabletki

16,90
Wyprzedane
Darmowa dostawa od 200,00 zł

O produkcie

100006487

MIgea jest niesteroidowy lekiem o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym.

Ciąża

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Lek MIGEA można stosować w I i II trymestrze ciąży jedynie wtedy, gdy lekarz uzna to za
bezwzględnie konieczne. W takim przypadku lek należy przyjmować w możliwie najmniejszej dawce
i przez możliwie najkrótszy czas.
Leku nie wolno stosować w trzecim trymestrze ciąży ze względu na możliwość ciężkich powikłań
u nienarodzonego dziecka lub komplikacji podczas porodu.
Znikoma ilość kwasu tolfenamowego przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Jeśli to możliwe,
należy unikać stosowania leku MIGEA w okresie karmienia piersią.
Kwas tolfenamowy może utrudniać zajście w ciążę. Jeżeli pacjentka planuje ciążę lub ma problemy
z zajściem w ciążę, powinna o tym poinformować lekarza.

Dawkowanie

1 tabletka (200 mg kwasu tolfenamowego) po wystąpieniu pierwszych objawów ostrego napadu
migreny. Jeśli nie nastąpi poprawa, dawkę można powtórzyć po upływie 1 do 2 godzin.
Nie należy przyjmować więcej niż 2 tabletki MIGEA (400 mg kwasu tolfenamowego) na dobę.

Dystrybutor

Sandoz Sp. z o.o., ul. Domaniewska 50C, 02-672 Warszawa

Skutki uboczne

Działania niepożądane występujące często (u mniej niż 1 na 10, ale u więcej niż 1 na
100 osób): biegunka, niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, pokrzywka, wyprysk, wysypka,
zaburzenia w oddawaniu moczu, zmiana barwy moczu (na bardziej cytrynową), ból głowy, zawroty
głowy, uczucie zmęczenia, zaburzenia czynności wątroby.
Działania niepożądane występujące niezbyt często (u mniej niż 1 na 100, ale u więcej niż
1 na 1000 osób): wzdęcie, uczucie pełności, utrata łaknienia, zaparcie, świąd, obrzęki, zwiększenie
stężenia kreatyniny w surowicy, zwiększenie stężenia azotu mocznika we krwi, nasilone pocenie się,
mrowienie, dezorientacja, zaczerwienienie twarzy, kołatanie serca, przyspieszona czynność serca, ból
w klatce piersiowej, bóle mięśni i stawów, małopłytkowość (zmniejszona liczba płytek krwi),
granulocytopenia (zmniejszona liczba pewnego rodzaju krwinek białych - granulocytów), leukopenia
(zmniejszona liczba białych krwinek), eozynofilia (zwiększona liczba tzw. granulocytów
kwasochłonnych), niedokrwistość, gorączka.
Działania niepożądane występujące rzadko (u mniej niż 1 na 1000, ale u więcej niż 1 na 10 000
osób): bezsenność, niepokój, drżenie, szumy uszne, skurcz oskrzeli, napady astmy, duszność.
Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 osób): wrzód żołądka
i (lub) dwunastnicy, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, (czasami zakończone
zgonem, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku), krwotoczne zapalenie jelita grubego,
zaostrzenie zapalenia jelit i choroby Leśniowskiego-Crohna, owrzodzenie przełyku, smoliste stolce
i krwawe wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, obrzęk naczynioruchowy, zmiany pęcherzowe
(w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka i rumień
wielopostaciowy), wysypka plamisto-grudkowa, utrwalone wykwity skórne, zahamowanie wydalania
moczu (bezmocz), obecność krwi w moczu (krwiomocz), ból nerki, bardzo częste oddawanie moczu
(częstomocz), euforia, przeczulica, niedoczulica, depresja, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze,
alergiczne śródmiąższowe zapalenie płuc, nacieki płucne z eozynofilią, zwłóknienie płuc, krwioplucie,
zapalenie stawów, toksyczne zapalenie wątroby, niedokrwistość hemolityczna (niedokrwistość na
skutek rozpadu krwinek czerwonych), agranulocytoza (całkowity lub prawie całkowity brak
granulocytów), zapalenie trzustki, zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała, zapalenie języka, suchość
błon śluzowych, zapalenie spojówek, krótkowzroczność, ból gardła, zapalenie błony śluzowej jamy
ustnej, zwiększone napięcie mięśniowe.
Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest większe u pacjentów w podeszłym wieku. Ryzyko to
zwiększa się dodatkowo u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub serca. Lekarz zaleci częste
kontrole stanu zdrowia tych pacjentów w trakcie stosowania leku MIGEA.
W przypadku wystąpienia innych objawów niepożądanych, niewymienionych w tej ulotce, należy
poinformować o nich lekarza.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy poinformować lekarza o wszystkich obecnych i występujących w przeszłości problemach
zdrowotnych, zwłaszcza o:
- zaburzeniach czynności wątroby lub nerek;
- porfirii;
- przewlekłych chorobach, takich jak toczeń rumieniowaty układowy lub mieszana choroba
tkanki łącznej;
- nadciśnieniu tętniczym i (lub) zaburzeniu czynności serca oraz obrzękach;
- cukrzycy i zwiększonym stężeniu cholesterolu w surowicy;
- chorobie wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawieniu z przewodu pokarmowego lub
perforacji;
- chorobach przewodu pokarmowego, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba
Leśniowskiego-Crohna;
- zaburzeniach krzepnięcia krwi lub innych chorobach krwi;
- chorobie naczyń krwionośnych (obwodowych lub mózgowych);
- przyjmowaniu leków przeciwzakrzepowych, leków moczopędnych lub leków, które mogą
zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz niżej
„Stosowanie leku MIGEA z innymi lekami”);
- przebytych zabiegach chirurgicznych;
- planowanej ciąży (patrz niżej „Ciąża i karmienie piersią”).
 Podczas stosowania leku MIGEA skóra pacjenta może być bardziej wrażliwa na szkodliwe
działanie promieni słonecznych. Należy unikać narażenia na słońce i promieniowanie UV
(np. w solarium) i stosować odpowiednie środki ochronne dla skóry.
 MIGEA może maskować objawy rozwijającego się zakażenia (takie jak ból głowy, gorączka)
i w ten sposób utrudniać prawidłowe rozpoznanie. Podczas badań lekarskich należy poinformować
lekarza o stosowaniu leku.
 Przed zabiegiem chirurgicznym lub stomatologicznym należy poinformować lekarza
o przyjmowaniu leku MIGEA.
 Jeśli podczas leczenia wystąpią zaburzenia w oddawaniu moczu, należy przyjmować większą ilość
płynów.
 Przyjmowanie takich leków, jak MIGEA może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka
ataku serca (zawału serca) lub udaru. Ryzyko to zwiększa długotrwałe przyjmowanie dużych
dawek leku. Nie należy stosować większych dawek i dłuższego czasu leczenia niż zalecane.

Producent

Sandoz A/S

Skład

Substancją czynną leku jest kwas tolfenamowy. Jedna tabletka zawiera 200 mg kwasu tolfenamowego.
Inne składniki leku to: skrobia kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), makrogol
6000, kwas alginowy, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna
bezwodna, sodu stearylofumaran.

Przyjmowanie innych leków

MIGEA i niektóre jednocześnie przyjmowane leki mogą
wzajemnie wpływać na swoje działanie i na występowanie działań niepożądanych. Dotyczy to
zwłaszcza:
 metotreksatu (leku stosowanego w leczeniu niektórych nowotworów lub zapalenia stawów),
 cyklosporyny (leku zmniejszającego odporność organizmu),
 takrolimusu (leku o działaniu przeciwzapalnym),
 litu (leku stosowanego w leczeniu depresji),
 kortykosteroidów (leków o działaniu przeciwzapalnym),
 innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub salicylanów,
 leków moczopędnych,
 leków przeciwnadciśnieniowych,
 probenecydu i sulfinpyrazonu (leków stosowanych w leczeniu dny moczanowej),
 antybiotyków z grupy chinolonów,
 leków przeciwzakrzepowych (takich jak warfaryna),
 leków przeciwpłytkowych (leków hamujących czynność płytek krwi),
 leków przeciwdepresyjnych (z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny).
 glikozydów naparstnicy, np. digoksyny (leków stosowanych w chorobach serca),
 leków przeciwpadaczkowych (np. fenytoiny),
 doustnych leków przeciwcukrzycowych,
 leków zobojętniających sok żołądkowy, zawierających wodorotlenek glinu,
 mifeprystonu (leku stosowanego m.in. w leczeniu mięśniaków macicy).

Stosowanie leku u dzieci

Leku MIGEA nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Wskazania

Wskazaniem do stosowania leku MIGEA jest ostry napad migreny.