Indix SR, 1,5 mg, 30 tabletek o przedłużonym uwalnianiu

Aby odebrać ten lek w aptece musisz okazać ważną w dniu odbioru receptę.

Dostępny
8,30

O produkcie: Indix SR, 1,5 mg, 30 tabletek o przedłużonym uwalnianiu

100032677

Opis

Indix SR należy do leków działających  moczopędnie i rozszerzająco naczynia
krwionośne, powodując obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. 


Działanie

Indix SR zawiera jako substancję czynną indapamid, który działa moczopędnie i rozszerza naczynia krwionośne, powodując obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Indapamid, pomimo nieco innej budowy niż leki moczopędne z grupy tiazydów, ma podobne do nich właściwości polegające na zwiększeniu wydalania przez nerki sodu i chlorków, w mniejszym stopniu potasu i magnezu, zwiększając w ten sposób objętość wydalanego moczu. Indapamid podawany w dawce 1,5 mg na dobę działa bardzo słabo moczopędnie, natomiast zmniejsza ciśnienie tętnicze krwi. Zmniejszenie oporu przepływu krwi przez naczynia krwionośne zmniejsza przerost lewej komory wywołany nadciśnieniem tętniczym.

Wskazania

Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego, w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.

Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na indapamid, na pozostałe sulfonamidy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą • Ciężkie zaburzenia czynności nerek • Encefalopatia wątrobowa lub inne ciężkie zaburzenia czynności wątroby • Hipokaliemia


Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Indix SR należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. W przypadkach zaburzeń czynności wątroby leki moczopędne mogą powodować encefalopatię wątrobową. Jeżeli wystąpią objawy encefalopatii (zaburzenia świadomości, śpiączka), należy natychmiast przerwać podawanie leku moczopędnego. Lekarz zaleci okresową kontrolę stężenia elektrolitów we krwi (potas, sód), zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej. Zmniejszone stężenie potasu we krwi wymaga uzupełnienia niedoborów tego pierwiastka. U pacjentów z cukrzycą należy kontrolować stężenie glukozy we krwi, zwłaszcza, gdy wystąpi zmniejszenie stężenia potasu. U pacjentów ze zwiększonym stężeniem kwasu moczowego we krwi mogą częściej występować ataki dny moczanowej. Podobnie, jak w przypadku leków tiazydowych, indapamid należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, gdyż może dochodzić do zwiększenia stężenia związków azotowych we krwi. Podczas leczenia indapamidem należy okresowo kontrolować czynność nerek. Należy być świadomym, że substancja czynna zawarta w preparacie może dawać dodatni wynik testu antydopingowego. Podczas stosowania tiazydowych i tiazydopodobnych leków moczopędnych odnotowano przypadki wystąpienia reakcji nadwrażliwości na światło. Jeżeli taka reakcja wystąpi zaleca się przerwanie leczenia. Gdy konieczne jest ponowne podanie leku, należy chronić skórę przed światłem słonecznym lub sztucznym promieniowaniem ultrafioletowym typu A (UVA). Jeśli u pacjenta występuje pogorszenie widzenia lub ból oka. Mogą to być objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką) lub zwiększenia ciśnienia w oku, które mogą wystąpić w ciągu kilku godzin do kilku tygodni od rozpoczęcia przyjmowania leku Indix SR. Nieleczone mogą prowadzić do całkowitej utraty wzroku. U pacjentów z uczuleniem na penicylinę lub sulfonamid ryzyko wystąpienia takich zaburzeń jest większe.

Stosowanie leku u dzieci

Indix SR nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych o skuteczności i bezpieczeństwie.

Przyjmowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Leki, których nie należy stosować jednocześnie z indapamidem. Lit: zwiększenie stężenia litu w surowicy, także z objawami przedawkowania. Jeżeli zastosowanie leku moczopędnego jest konieczne, należy odpowiednio często kontrolować stężenie litu w surowicy krwi i w razie konieczności dostosować dawki litu. Leki, które z indapamidem należy stosować ostrożnie. Leki, które mogą powodować zaburzenia rytmu serca (tzw. zaburzenia typu torsade de pointes): Leki przeciwarytmiczne należące do grupy Ia (chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid) Leki przeciwarytmiczne należące do grupy III (amiodaron, bretylium, sotalol, dofetylid, ibutylid) Niektóre leki przeciwpsychotyczne: pochodne fenotiazyny (chloropromazyna, cyjamemazyna, lewomepromazyna, tiorydazyna, trifluoperazyna), pochodne benzamidu (amisulpiryd, sulpiryd, sultopryd, tiapryd), pochodne butyrofenonu (droperydol, haloperydol). Inne leki: beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna stosowana dożylnie, halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, moksyfloksacyna, winkamina stosowana dożylnie. Stosowanie tych leków z indapamidem może prowadzić do wystąpienia zaburzeń rytmu serca typu torsades de pointes (hipokaliemia, podobnie jak bradykardia i wydłużony /niezależnie od przyczyny/ załamek QT dodatkowo zwiększają to ryzyko). Należy kontrolować (wyrównać) stężenie potasu w surowicy przed rozpoczęciem leczenia indapamidem i wymienionymi powyżej lekami. Dodatkowo zaleca się również kontrolowanie gospodarki elektrolitowej organizmu oraz EKG. Należy unikać łączenia indapamidu i leków mogących powodować zaburzenia rytmu typu torsade de pointes w przypadku występowania hipokaliemii. NLPZ (stosowane systemowo), łącznie z selektywnymi inhibitorami COX-2 i kwasem salicylowym w dużych dawkach (> 3 g/dobę) Możliwe zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego indapamidu. U pacjentów odwodnionych i związanym z tym zmniejszonym przesączaniem kłębuszkowym, występuje zwiększone ryzyko ostrej niewydolności nerek. Należy odpowiednio często kontrolować czynność nerek i stopień nawodnienia pacjenta. Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE)Ryzyko nagłej hipotensji i (lub) ostrej niewydolności nerek po rozpoczęciu podawania inhibitorów ACE z współistniejącym niedoborem sodu (w szczególności u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej). W nadciśnieniu tętniczym, jeśli uprzednie leczenie diuretykami mogło spowodować niedobór sodu, zaleca się: - odstawienie diuretyku na 3 dni przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem ACE i (w razie potrzeby) ponowne zastosowanie diuretyku obniżającego stężenie potasu w osoczu; - lub podawanie wstępnie niskich dawek inhibitora ACE ze stopniowym zwiększaniem dawkowania. W zastoinowej niewydolności serca zaleca się rozpoczynanie leczenia od bardzo małych dawek inhibitora ACE po ewentualnym zmniejszeniu dawki stosowanego równocześnie diuretyku obniżającego stężenie potasu w osoczu. We wszystkich przypadkach zaleca się monitorowanie czynności nerek (kreatynina w osoczu) w pierwszych tygodniach leczenia inhibitorem ACE. Leki powodujące hipokaliemię (amfoterycyna B stosowana dożylnie, glikokortykosteroidy i mineralokortykosteroidy działające ogólnoustrojowo, tetrakozaktyd, leki przeczyszczające o działaniu pobudzającym perystaltykę) Z powodu zwiększonego ryzyka hipokaliemii należy kontrolować stężenie potasu i w razie konieczności usuwać stwierdzone zaburzenia, szczególnie u pacjentów jednocześnie leczonych glikozydami naparstnicy. Zaleca się stosowanie leków przeczyszczających niepodbudzających perystaltyki. Baklofen nasila działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu. Należy kontrolować stopień nawodnienia pacjenta i czynność nerek. Preparaty naparstnicy Hipokaliemia w surowicy jest czynnikiem predysponującym do wystąpienia toksycznych efektów naparstnicy. Należy monitorować stężenie potasu, odpowiednio często wykonywać EKG i jeżeli konieczne, dostosować dawkowanie glikozydów naparstnicy. Leki, których stosowanie z indapamidem należy dokładnie rozważyć. Leki moczopędne oszczędzające potas (amiloryd, spironolakton, triamteren) Stosowane w skojarzeniu z indapamidem zmniejszają, ale nie wykluczają ryzyka wystąpienia u niektórych pacjentów hipokaliemii, a także, szczególnie hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek lub cukrzycą. Należy monitorować stężenie potasu w surowicy, odpowiednio często wykonywać badanie EKG i jeżeli jest to konieczne, zmienić sposób leczenia. Metformina W przypadkach zaburzeń czynności nerek związanych ze stosowaniem leków moczopędnych, szczególnie pętlowych, zwiększa się ryzyko wywołania przez metforminę kwasicy mleczanowej. Nie należy stosować metforminy, jeżeli stężenie kreatyniny jest większe niż 15 mg/l (135 μmol/l u mężczyzn i 12 mg/l (110μmol/l) u kobiet. Środki kontrastujące zawierające jod W przypadku odwodnienia wywołanego przez leki moczopędne zwiększa się ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie po podaniu dużych dawek środków kontrastujących. Przed podaniem środków kontrastujących należy usunąć zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, szczególnie hipowolemię.Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (pochodne imipraminy), neuroleptyki Nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego indapamidu i zwiększenie ryzyka objawowej, także ortostatycznej hipotonii objawiającej się np. zawrotami głowy po gwałtownej pionizacji ciała. Sole wapnia Zwiększenie ryzyka hiperkalcemii, spowodowanej zmniejszeniem wydalania wapnia przez nerki. Cyklosporyna, takrolimus Ryzyko zwiększenia stężenia kreatyniny bez zmiany stężenia cyklosporyny w surowicy, także u pacjentów bez zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. Kortykosteroidy, tetrakozaktyd (działające ogólnoustrojowo) Zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego indapamidu (retencja wody i sodu pod wpływem kortykosteroidów).


Ciąża

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie należy stosować leku Indix SR w czasie ciąży. Indapamid przenika do mleka kobiecego. Kobiety przyjmujące indapamid nie powinny karmić piersią.

Dawkowanie

Dawka dobowa podawana raz na dobę, najlepiej rano, niezależnie od stopnia nadciśnienia wynosi 1,5 mg (1 tabletka). Po zastosowaniu większych dawek indapamidu działanie przeciwnadciśnieniowe nie zwiększa się, a nasila się działanie saluretyczne. Osoby w podeszłym wieku U osób w podeszłym wieku należy ustalić poziom kreatyniny w osoczu mając na uwadze wiek, masę ciała i płeć pacjenta. Pacjenci w podeszłym wieku mogą przyjmować indapamid pod warunkiem, że czynność nerek jest prawidłowa lub tylko nieznacznie zaburzona. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby W ciężkich zaburzeniach czynności wątroby leczenie jest przeciwwskazane. Niewydolność nerek W ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) leczenie jest przeciwwskazane. Tiazydy i diuretyki tiazydopodobne są w pełni skuteczne jedynie w przypadku prawidłowej lub tylko nieznacznie zaburzonej czynności nerek. Pominiętą dawkę leku należy zażyć jak najszybciej z wyjątkiem sytuacji, gdy zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki. Nie należy przyjmować dwóch dawek leku jednocześnie lub w krótkim odstępie czasu. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty

Skutki uboczne

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Częstość występowania: Bardzo często: (≥1/10) Często: (≥l/100 do

Skład

- Substancją czynną leku jest indapamid. Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 1,5 mg indapamidu. - Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, kopowidon, hypromeloza, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna

Operating machinery

Indapamid nie wpływa na koncentrację. Jednak, niektóre objawy związane z obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi (np. zawroty głowy), występujące częściej na początku leczenia lub gdy stosowany jest dodatkowy lek przeciwnadciśnieniowy, mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń w ruchu. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy poradzić się lekarza.

Producent

Teva Operations Poland Sp. z o.o. ul. Mogilska 80 31-546 Kraków

Dystrybutor

Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o. ul. Emilii Plater 53 00-113 Warszawa 


Ostrzeżenie: zdjęcia mają charakter wyłącznie informacyjny.