Hydrochlorothiazide Aurovitas 12,5 mg 30 tabletek

Hydrochlorothiazide Aurovitas, 12,5 mg, 30 tabletek należy do grupy zwanej lekami moczopędnymi. Leki moczopędne zwiększają ilość wody wydalanej z moczem.

Lek Hydrochlorothiazide Aurovitas jest stosowany u dorosłych w leczeniu:
• zatrzymania płynów w tkankach powodującego opuchliznę (obrzęk), w wyniku chorób serca, wątroby lub nerek;
• wysokiego ciśnienia krwi (nadciśnienia). W takim przypadku można go przepisać jako jedyny lek lub razem z innym lekiem.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, podejrzewa, że może być w ciąży lub planuje mieć dziecko, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza.

Ciąża
Ogólnie, lekarz zaleci przyjęcie innego leku zamiast leku Hydrochlorothiazide Aurovitas, ponieważ nie jest on zalecany w czasie ciąży, z wyjątkiem rzadkich przypadków, w których nie można zastosować innego leczenia.
Ten lek przenika przez łożysko, a jego stosowanie po trzecim miesiącu ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku.

Karmienie piersią
Hydrochlorotiazyd przenika do mleka kobiecego. Nie należy przyjmować tego leku podczas karmienia piersią, chyba, że zaleci to lekarz.

Lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Lek Hydrochlorothiazide Aurovitas, tabletki, dostępny jest w 2 mocach: 12,5 mg i 25 mg.

Obrzęki:
Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 50 mg do 100 mg hydrochlorotiazydu na dobę.

Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 25 mg do 50 mg hydrochlorotiazydu na dobę.

Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie tętnicze):
Dawki obecnie zalecane w nadciśnieniu tętniczym wynoszą 12,5 lub 25 mg na dobę.

Osoby w podeszłym wieku:
W leczeniu pacjentów w podeszłym wieku (65 lat i starszych) należy zwrócić uwagę na możliwe ograniczenie czynności nerek.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Brak doświadczenia ze stosowaniem u dzieci i młodzieży. Dlatego hydrochlorotiazydu nie należy podawać dzieciom i młodzieży.

Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletki należy połykać popijając wystarczającą ilością płynu.
Ten lek można przyjmować niezależnie od posiłków.
Tabletki 25 mg i 50 mg można podzielić na równe dawki.

Częstotliwość podawania
Ten lek ma działanie moczopędne (pacjent częściej oddaje mocz). Biorąc to pod uwagę, najlepiej nie przyjmować ostatniej dawki późno w ciągu dnia, aby uniknąć budzenia się w nocy.

Jeśli pacjent stosuje tabletki raz na dobę, należy przyjąć je rano.

Czas trwania leczenia
Lekarz poinformuje pacjenta, jak długo należy przyjmować ten lek.
Lekarz będzie wykonywał systematyczne badania, aby upewnić się, że leczenie przynosi oczekiwane skutki.

W razie jakichkolwiek pytań dotyczących czasu trwania leczenia należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą.

Jak każdy lek, ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania wymagające przerwania leczenia:
W przypadku reakcji na światło słoneczne (reakcja skórna) należy przerwać leczenie i udać się do lekarza lub na oddział ratunkowy w szpitalu.
Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
• zwiększenie stężenia lipidów we krwi (hiperlipidemia)
• zmniejszenie stężenia potasu we krwi (hipokaliemia)
Często (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 10 osób):
• swędząca wysypka (pokrzywka) i inne wykwity skórne
• utrata apetytu, nudności, wymioty, biegunka
• obniżenie ciśnienia krwi podczas wstawania z pozycji leżącej
• trudności z osiągnięciem lub utrzymaniem erekcji (impotencja)
• obniżenie stężenia magnezu we krwi (hipomagnezemia)
• obniżenie stężenia sodu we krwi (hiponatremia)
• zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia)
Niezbyt często (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 100 osób):
• ostra niewydolność nerek (znaczne zmniejszenie wydalania moczu)
Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób):
• pogorszenie cukrzycy
• zwiększona wrażliwość na światło słoneczne
• dyskomfort w jamie brzusznej, zaparcia
• zaburzenie czynności wątroby, któremu może towarzyszyć zażółcenie oczu i skóry
• nieregularne bicie serca
• ból głowy
• zawroty głowy z uczuciem wirowania
• zaburzenia snu
• smutek (depresja)
• mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp (parestezje)
• zaburzenia widzenia
• podwyższone stężenie cukru we krwi
• cukier w moczu
• zwiększone stężenie wapnia we krwi (hiperkalcemia)
• mała liczba krwinek płytkowych krwi we krwi, niekiedy z krwawieniem lub zasinieniem pod skórą (małopłytkowość)
Bardzo rzadko (mogą dotyczyć 1 na 10 000 osób):
• wysypka na twarzy, ból stawów, dolegliwości mięśni, gorączka (toczeń rumieniowaty)
• zapalenie naczyń krwionośnych z objawami takimi jak wysypka, purpurowo-czerwone plamy na skórze, gorączka (martwicze zapalenie naczyń)
• ciężka reakcja skórna powodująca wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na wargach, oczach lub jamie ustnej, łuszczenie się skóry, gorączka (toksyczna martwica naskórka)
• reakcja alergiczna (reakcja nadwrażliwości)
• ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i splątanie)
• silny ból brzucha (zapalenie trzustki)
• zahamowanie czynności szpiku kostnego powodujące zmniejszenie liczby czerwonych krwinek i (lub) zbyt niską liczbę krwinek białych i płytkowych
• uszkodzenie czerwonych krwinek powodujące bladość, zmęczenie, duszność, ciemne zabarwienie moczu (niedokrwistość hemolityczna)
• brak lub niska liczba białych krwinek może powodować gorączkę, ból gardła lub afty w jamie ustnej, częstsze infekcje (leukopenia lub możliwe objawy agranulocytozy).
• zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej powodujące dezorientację, zmęczenie, skurcze mięśni i kurcze, szybkie oddychanie (zasadowica hipochloremiczna).
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• niewystarczające wytwarzanie różnych krwinek przez szpik kostny (supresja szpiku kostnego)
• znaczne zmniejszenie wydalania moczu (możliwe objawy zaburzeń nerek)
• ciężka choroba skóry powodująca wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na wargach, oczach lub jamie ustnej, łuszczenie się skóry, gorączka (rumień wielopostaciowy)
• gorączka
• skurcze mięśni
• osłabienie (astenia)
• nagłe osłabienie wzroku na odległość (ostra krótkowzroczność), osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko – nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką - lub ostrej jaskry zamkniętego kąta)
• rak skóry i warg (nieczerniakowy rak skóry).

- Substancją czynną leku jest hydrochlorotiazyd.
Hydrochlorothiazide Aurovitas, 12,5 mg, tabletki
Każda tabletka zawiera 12,5 mg hydrochlorotiazydu.
- Innymi składnikami są:
Rdzeń tabletki: laktoza jednowodna, wapnia wodorofosforan dwuwodny, skrobia żelowana, kukurydziana, skrobia, kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian.

APL Swift Services (Malta) Ltd
HF26, Hal Far Industrial Estate, Hal Far
Birzebbugia, BBG 3000
Malta