Przed rozpoczęciem stosowania leku Diagen należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek powinien być przyjmowany tylko w przypadku regularnego spożywania pokarmów (łącznie ze
śniadaniem). Ważne jest regularne spożywanie węglowodanów z powodu zwiększonego ryzyka obniżenia
stężenia cukru we krwi (hipoglikemia) w przypadku opóźnienia lub pominięcia posiłku, spożycia
niewłaściwej ilości posiłku lub gdy posiłek jest ubogi w węglowodany.
Należy przestrzegać planu leczenia zaleconego przez lekarza, aby osiągnąć właściwy poziom cukru we krwi.
Oznacza to, że oprócz regularnego przyjmowania tabletek, należy przestrzegać diety, być aktywnym
fizyczne, a w razie konieczności, zmniejszyć masę ciała.
Podczas leczenia gliklazydem konieczne jest regularne oznaczanie stężenia cukru we krwi (i ewentualnie
w moczu) oraz oznaczanie również glikozylowanej hemoglobiny (HbA1c).
Ryzyko zmniejszonego stężenia cukru we krwi (hipoglikemii) może być zwiększone podczas
pierwszych tygodni leczenia. Z tego względu szczególnie konieczna jest dokładna kontrola lekarska, w tym
samokontrola stężenia glukozy we krwi, jeżeli to konieczne.
Małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia) może wystąpić, jeśli:
-pacjent przyjmuje posiłki nieregularnie lub pomija posiłki
-pacjent pości
-pacjent jest niedożywiony
-pacjent zmienia dietę
-pacjent zwiększa aktywność fizyczną, a spożycie węglowodanów nie jest wystarczające;
-pacjent spożywa alkohol, zwłaszcza, gdy pomija posiłki
-pacjent zażywa w tym samym czasie inne leki lub naturalne preparaty
- pacjent przyjmuje za duże dawki gliklazydu
-u pacjenta występują szczególne zaburzenia hormonalne (zaburzenia czynności tarczycy, przysadki
mózgowej lub kory nadnerczy)
-czynność nerek lub wątroby jest poważnie osłabiona
-pacjent ma poważne problemy z sercem lub układem krążenia (wpływającymi na krążenie
w naczyniach krwionośnych, takie jak dławica piersiowa)
Jeśli pacjent ma małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemię), mogą wystąpić nastepujące objawy:
-ból głowy
-silny głód
-uczucie mdłości (nudności)
-wymioty
-zmęczenie
-zaburzenia snu
-niepokój
-agresja
-osłabiona koncentracja
-zmniejszenie czujności i czasu reakcji
-depresja
-splątanie
-zaburzenia mowy lub widzenia, które mogą obejmować trudności w czytaniu lub pisaniu
-drżenie
-zaburzenia czucia
-osłabienie mięśni, częściowy paraliż
-zawroty głowy
-poczucie braku siły
Mogą także wystąpić następujące objawy:
-pocenie się
-wilgotna skóra
-lęk
-szybkie lub nieregularne bicie serca
-wysokie ciśnienie krwi
-nagły, silny ból w klatce piersiowej, który może promieniować do sąsiadujących okolic (dławica
piersiowa)
Jeśli wystąpią następujące objawy, należy skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem:
Jeśli stężenie cukru we krwi dalej się zmniejsza, może wystąpić znaczne splątanie (majaczenie), drgawki,
utrata samokontroli, płytki oddech, wolne bicie serca, pacjent może stracić przytomność, które może
stanowić zagrożenie dla życia.
W większości przypadków objawy małego stężenia cukru we krwi znikają bardzo szybko, gdy pacjent
spożyje trochę cukru, np. tabletki z glukozą, kostki cukru, wypije słodki sok, osłodzoną herbatę.
Z tego względu należy zawsze nosić przy sobie pewne produkty z cukrem (tabletki z glukozą, kostki cukru).
Należy pamiętać, że sztuczne słodziki nie są skuteczne. Należy skontaktować się z lekarzem lub
najbliższym szpitalem, jeśli spożycie cukru nie pomaga, jeśli objawy powracają lub trwają przez długi
czas.
Objawy małego stężenia cukru mogą nie wystąpić, mogą być słabo zaznaczone lub rozwijać się bardzo
powoli, lub pacjent może nie być świadomy, że stężenie cukru we krwi zmniejszyło się. Może się to zdarzyć,
gdy pacjent jest w podeszłym wieku i przyjmuje pewne leki (np. działające na ośrodkowy układ nerwowy
i beta-adrenolityki).
W stresujących sytuacjach (np. wypadki, operacje chirurgiczne, zakażenie, gorączka, itd.) lekarz
tymczasowo może zmienić leczenie na terapię insuliną.
Objawy dużego stężenia cukru we krwi (hiperglikemia) mogą wystąpić, gdy gliklazyd nie zmniejszył jeszcze
wystarczająco stężenia cukru we krwi, jeśli pacjent nie stosował się do planu leczenia zaleconego przez
lekarza, jeśli stosuje preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) lub w szczególnych stresujących sytuacjach. Może to być pragnienie, częste
oddawanie moczu, suchość w jamie ustnej, sucha, swędząca skóra, zakażenia skóry i zmniejszona
aktywność.
Jeśli wystąpią te objawy, pacjent musi skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Jeśli w przeszłości u kogoś z rodziny lub u pacjenta stwierdzono wrodzony niedobór dehydrogenazy
glukozo-6-fosforanowej (G6PD) - (nieprawidłowe czerwone krwinki), może wystąpić zmniejszenie stężenia
hemoglobiny i rozpad czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna). Przed zażyciem tego leku należy
skontaktować się z lekarzem.
U pacjentów z porfirią (dziedziczna choroba genetyczna polegająca na nagromadzeniu się porfiryn lub ich
prekursorów w organizmie) opisano przypadki zaostrzenia porfirii po zastosowaniu niektórych innych leków
pochodnych sulfonylomocznika.