Polopiryna S 300 mg, 20 tabletek

Opis Polopiryna S 300 mg, 20 tabletek

Polopiryna S to produkt leczniczy dostępny bez recepty, od lat stosowany w lecznictwie. Opakowanie zawiera 20 tabletek, z których każda dostarcza 300 mg (0,3 g) substancji czynnej. Lek jest klasycznym przedstawicielem niesteroidowych leków przeciwzapalnych, a jego głównym składnikiem jest kwas acetylosalicylowy (Acidum acetylsalicylicum). Preparat przeznaczony jest dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 16. roku życia.

Właściwości Polopiryna S 300 mg, 20 tabletek

Lek należy do grupy NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych), co determinuje jego szeroki profil farmakologiczny. Wykazuje on następujące cechy:

• silne właściwości przeciwbólowe,
• działanie przeciwzapalne redukujące obrzęki,
• właściwości przeciwgorączkowe,
• hamowanie agregacji płytek krwi, co wykorzystuje się w profilaktyce kardiologicznej.

Oprócz substancji czynnej, w skład tabletki wchodzą substancje pomocnicze nadające jej odpowiednią formę i trwałość: skrobia kukurydziana, celuloza sproszkowana oraz celuloza mikrokrystaliczna.

Na co pomaga Polopiryna S 300 mg, 20 tabletek? Wskazania do stosowania

Wskazania do stosowania leku są szerokie. Preparat stosuje się w następujących przypadkach:

• dolegliwości bólowe różnego pochodzenia o lekkim i średnim nasileniu, takie jak bóle głowy, bóle zębów, bóle mięśni oraz bóle stawów,
• łagodzenie objawów towarzyszących infekcjom wirusowym (przeziębienie, grypa), w tym zbijanie gorączki,
• choroby przewlekłe (pod ścisłą kontrolą lekarza), np. reumatoidalne zapalenie stawów czy gorączka reumatyczna,
• zawał mięśnia sercowego oraz profilaktyka powtórnego zawału mięśnia sercowego.

Działanie Polopiryna S 300 mg, 20 tabletek

Mechanizm działania leku opiera się na nieodwracalnym hamowaniu aktywności cyklooksygenazy (COX). Enzym ten odpowiada za syntezę prostaglandyn wywołujących stan zapalny i ból. Dodatkowo lek blokuje wytwarzanie tromboksanu A2, co skutkuje działaniem antyagregacyjnym. Efekt przeciwbólowy i przeciwgorączkowy rozpoczyna się zazwyczaj po około 30 minutach od zażycia. Maksimum działania terapeutycznego następuje po 1-3 godzinach i utrzymuje się przez 3 do 6 godzin.

Ile razy dziennie przyjmować lek Polopiryna S 300 mg, 20 tabletek?

Lek należy przyjmować doustnie, najlepiej w trakcie posiłku lub po nim, popijając dużą ilością płynu. Schemat stosowania zależy od rodzaju dolegliwości:

• Dawkowanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe dla dorosłych: 300–600 mg (1-2 tabletki) co 4 godziny.Maksymalna dawka dobowa: nie należy przekraczać 3 g.
• Profilaktyka zawału: stosuje się znacznie mniejsze dawki (150-300 mg na dobę).
• Choroby reumatyczne: dawkowanie ustala lekarz, często zalecając wyższe dawki (600-900 mg).

Jak często można stosować lek Polopiryna S 300 mg, 20 tabletek?

W przypadku samoleczenia bólu lub gorączki, leku nie powinno się stosować dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem. Między kolejnymi dawkami należy zachować co najmniej 4-godzinny odstęp. Długotrwałe przyjmowanie, szczególnie w dużych dawkach, jest dozwolone wyłącznie pod nadzorem medycznym ze względu na ryzyko działań niepożądanych.

Czy mogę stosować lek Polopiryna S 300 mg, 20 tabletek z innymi lekami?

Kwas acetylosalicylowy wchodzi w liczne interakcje, dlatego należy zachować szczególną ostrożność. Nie zaleca się łączenia go z następującymi grupami farmaceutyków:

• leki przeciwzakrzepowe (np. heparyna, pochodne kumaryny) – zwiększenie ryzyka krwawień,
• metotreksat, kwas walproinowy, acetazolamid – nasilenie toksyczności leków,
• ibuprofen – osłabienie działania kardioprotekcyjnego kwasu acetylosalicylowego.

Ponadto kwas acetylosalicylowy może nasilać działanie leków przeciwcukrzycowych oraz osłabiać działanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), stosowanych w leczeniu nadciśnienia.

Sekcja FAQ

Ostrzeżenia i środki ostrożności Polopiryna S 300 mg, 20 tabletek

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Polopiryna S należy omówić to z lekarzem, w następujących sytuacjach:

• u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz z przewlekłą niewydolnością nerek;
• jeśli pacjent przyjmuje doustne leki przeciwcukrzycowe z grupy sulfonylomocznika, ze względu na ryzyko nasilenia działania hipoglikemizującego (zmniejszającego stężenie glukozy we krwi), oraz jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwdnawe;
• u pacjentów z młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów i (lub) toczniem układowym oraz z zaburzoną czynnością wątroby, gdyż zwiększa się toksyczność salicylanów. U tych pacjentów należy kontrolować czynność wątroby;
• w przypadku krwotoków macicznych, nadmiernego krwawienia miesiączkowego, stosowania wewnątrzmacicznej wkładki antykoncepcyjnej, nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca;
• podczas stosowania z metotreksatem w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień, ze względu na nasilenie toksycznego działania metotreksatu na szpik. Jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawkach większych niż 15 mg na tydzień jest przeciwwskazane;
• w pierwszym i drugim trymestrze ciąży;
• przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. Ze względu na ryzyko wydłużonego czasu krwawienia zarówno w czasie jak i po zabiegu, na 5 do 7 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym lek należy odstawić;
• kwas acetylosalicylowy może powodować skurcz oskrzeli i wywoływać napady astmy lub inne reakcje nadwrażliwości. Na reakcje takie szczególnie narażeni są pacjenci z astmą oskrzelową, przewlekłymi chorobami układu oddechowego, katarem siennym, polipami błony śluzowej nosa oraz wykazujący reakcje alergiczne (np. reakcje skórne, świąd, pokrzywka) na inne substancje.

Stosowanie leku u dzieci

Lek jest przeciwwskazany dla dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat.

Przyjmowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Leki przeciwwskazane do jednoczesnego stosowania z kwasem acetylosalicylowym:

• metotreksat w dawkach 15 mg na tydzień lub większych, ze względu na jego toksyczny wpływ na szpik kostny.

Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie z:

• metotreksatem w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień, ze względu na jego toksyczny wpływ na szpik kostny;
• lekami przeciwzakrzepowymi, np. pochodnymi kumaryny, heparyną oraz lekami trombolitycznymi, np. streptokinazą i alteplazą lub innymi lekami hamującymi agregację płytek krwi, np. tyklopidyną. Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego z lekami przeciwzakrzepowymi może spowodować nasilenie działania przeciwzakrzepowego, zwiększając tym samym ryzyko krwawienia;
• innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, gdyż istnieje zwiększone ryzyko występowania działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego;
• selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), ze względu na zwiększone ryzyko krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego na skutek synergistycznego działania tych leków;
• ibuprofenem, gdyż może on hamować wpływ kwasu acetylosalicylowego przyjmowanego w małych dawkach na agregację płytek krwi;
• lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego z moczem, np. benzbromaron, probenecyd, gdyż salicylany osłabiają działanie tych leków. Nie należy stosować jednocześnie kwasu acetylosalicylowego z tymi lekami;
• digoksyną, gdyż kwas acetylosalicylowy może nasilać działanie tego leku;
• lekami przeciwcukrzycowymi, np. insuliną, pochodnymi sulfonylomocznika, gdyż kwas acetylosalicylowy nasila działanie hipoglikemizujące (zmniejszające stężenie glukozy we krwi) leków przeciwcukrzycowych;
• lekami moczopędnymi, gdyż kwas acetylosalicylowy może zmniejszyć skuteczność tych leków oraz nasilać ototoksyczne (uszkadzające słuch) działanie furosemidu;
• glikokortykosteroidami podawanymi ogólnie, z wyjątkiem hydrokortyzonu stosowanego jako terapia zastępcza w chorobie Addisona, gdyż podawane jednocześnie z salicylanami zwiększają ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej i krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zmniejszają stężenie salicylanów w osoczu w trakcie leczenia, a po jego zakończeniu zwiększają ryzyko przedawkowania salicylanów;
• inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) stosowanymi jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym w dużych dawkach (np. enalaprylem, kaptoprylem), gdyż kwas acetylosalicylowy zmniejsza działanie przeciwnadciśnieniowe tych leków;
• kwasem walproinowym, gdyż nasila on działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego ze względu na synergistyczne działanie antyagregacyjne obu leków;
• acetazolamidem, gdyż kwas acetylosalicylowy może w znacznym stopniu zwiększać stężenie, a tym samym toksyczność acetazolamidu;
• metamizolem (substancja o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym), gdyż może zmniejszać wpływ kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi (zlepianie się komórek krwi i powstawanie zakrzepu), jeżeli te leki stosuje się jednocześnie. Dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania metamizolu u pacjentów otrzymujących kwas acetylosalicylowy.

Omeprazol i kwas askorbowy (witamina C) nie wpływają na wchłanianie kwasu acetylosalicylowego.

Ciąża

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Lek jest przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży.

Kwas acetylosalicylowy może być stosowany w pierwszym i drugim trymestrze ciąży tylko wtedy, gdy zdaniem lekarza jest to bezwzględnie konieczne.

Lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Lek ten należy do grupy leków, które mogą niekorzystnie wpływać na płodność u kobiet. Jest to działanie przemijające, które ustępuje po zakończeniu leczenia.

Po przedawkowaniu kwasu acetylosalicylowego mogą wystąpić: nudności, wymioty, przyspieszenie oddechu, szumy uszne.

Obserwowano również inne objawy, takie jak: utrata słuchu, zaburzenia widzenia, bóle głowy, pobudzenie ruchowe, senność i śpiączka, drgawki, hipertermia (temperatura ciała powyżej wartości prawidłowej). W ciężkich zatruciach występują zaburzenia gospodarki kwasowo-zasadowej i wodno-elektrolitowej (kwasica metaboliczna i odwodnienie).
Łagodne lub średnio ciężkie objawy działania toksycznego występują po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego w dawce 150-300 mg/kg mc. Ciężkie objawy zatrucia występują po zażyciu dawki 300-500 mg/kg mc. Potencjalnie śmiertelna dawka kwasu acetylosalicylowego jest większa niż 500 mg/kg mc.

Leczenie przedawkowania

Nie ma specyficznej odtrutki na kwas acetylosalicylowy. Pacjenta należy przewieźć do szpitala.

Postępowanie w razie zatrucia kwasem acetylosalicylowym:

sprowokować wymioty i wykonać płukanie żołądka (w celu zmniejszenia wchłaniania leku).

Takie postępowanie jest skuteczne w czasie 3-4 godzin po przyjęciu leku, a w razie zatrucia bardzo dużą dawką leku nawet do 10 godzin;

• podać węgiel aktywny w postaci wodnej zawiesiny (w dawce 50-100 g u dorosłych i 30-60 g u dzieci), aby zmniejszyć wchłanianie kwasu acetylosalicylowego;
• w przypadku hipertermii należy obniżyć temperaturę ciała przez utrzymywanie niskiej temperatury otoczenia oraz zastosowanie chłodnych okładów.

W ciężkich zatruciach może być konieczna forsowana diureza alkaliczna, dializa otrzewnowa lub hemodializa.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Skutki uboczne

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego mogą wystąpić następujące objawy niepożądane:

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

małopłytkowość, niedokrwistość wskutek mikrokrwawień z przewodu pokarmowego, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, leukopenia, agranulocytoza, eozynopenia, zwiększone ryzyko krwawień, wydłużenie czasu krwawienia, wydłużenie czasu protrombinowego.

Zaburzenia układu immunologicznego - reakcje nadwrażliwości: wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs.

Zaburzenia układu nerwowego - szumy uszne (zazwyczaj jako objaw przedawkowania), zaburzenia słuchu, zawroty głowy.

Zaburzenia serca - niewydolność serca.

Zaburzenia naczyniowe - nadciśnienie.

Zaburzenia żołądka i jelit - niestrawność, zgaga, uczucie pełności w nadbrzuszu, nudności, wymioty, brak łaknienia, bóle brzucha, krwawienia z przewodu pokarmowego, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uczynnienie choroby wrzodowej, perforacje.

Owrzodzenie żołądka występuje u 15% pacjentów długotrwale przyjmujących kwas acetylosalicylowy.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych - ogniskowa martwica komórek wątrobowych, tkliwość i powiększenie wątroby, szczególnie u pacjentów z młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów, układowym toczniem rumieniowatym, gorączką reumatyczną lub chorobą wątroby w wywiadzie, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, fosfatazy alkalicznej i stężenia bilirubiny.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych - białkomocz, obecność leukocytów i erytrocytów w moczu, martwica brodawek nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek.

Producent

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański

Typ produktu

Lek bez recepty