Relsed 2 mg/ml, mikrowlewy doodbytnicze, roztwór, 5 wlewów po 2

Relsed, 2 mg/ml, mikrowlewy doodbytnicze, roztwór, 5 wlewów po 2,5ml to lek zawierający substancję czynną diazepam.

Na co stosuje się Relsed?

Lek Relsed stosuje się doodbytniczo:
- w drgawkach występujących podczas wysokiej gorączki (drgawkach gorączkowych);
- w przypadku trwających długo lub często powtarzających się napadów padaczki (stan padaczkowy);
- w przypadku napadu drgawek występujących w zatruciu ciążowym (określanych jako rzucawka ciężarnych);
- w napadach lęku;
- w stanach, które charakteryzują się zwiększonym napięciem mięśniowym, w tym w tężcu;
- w przygotowaniu pacjenta (premedykacji) przed różnymi zabiegami, np. przed operacją, endoskopią;
- w okresie po operacji w celu uspokojenia pacjenta.

Kiedy nie stosować leku Relsed

• jeśli pacjent ma uczulenie na diazepam lub inne benzodiazepiny, lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
• jeśli u pacjenta stwierdzono:
  - miastenię (przewlekła choroba objawiająca się osłabieniem mięśni);
  - ciężką niewydolność oddechową (poważne trudności z oddychaniem);
  - zespół bezdechu sennego (objawia się krótkimi przerwami w oddychaniu występującymi
  podczas snu);
  - ciężką niewydolność wątroby (poważne zaburzenia czynności wątroby);
  - występowanie fobii (lęk przed określonymi przedmiotami lub sytuacjami) lub natręctw (obsesyjne, powtarzające się myśli lub zachowania).
• Leku Relsed nie należy stosować jako jedynego leku w leczeniu depresji ani lęku związanego z depresją.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Relsed należy omówić to z lekarzem.

Należy skonsultować się z lekarzem w przypadku pacjentów:
- w podeszłym wieku, osłabionych;
- z niewydolnością wątroby lub nerek;
- z uszkodzeniem mózgu będącym wynikiem np. urazu, miażdżycy naczyń krwionośnych, udaru;
- z niemożnością poprawnego wykonywania ruchów (zwaną niezbornością ruchów);
- z zaburzeniami osobowości;
- z przewlekłą niewydolnością oddechową (nawet o umiarkowanym nasileniu);
- z przerostem gruczołu krokowego (z zastojem moczu);
- uzależnionych od leków lub alkoholu;
- chorych na jaskrę (podwyższone ciśnienie w oczach).

Pacjenci, u których występują powyższe choroby powinni poinformować o nich lekarza.

Należy przestrzegać czasu stosowania leku zaleconego przez lekarza. Stosowanie leku Relsed
powinno trwać możliwie krótko.
Nie należy stosować leku długotrwale, ponieważ może zwiększyć się ryzyko uzależnienia oraz rozwoju tolerancji na lek. Rozwój tolerancji polega na coraz słabszym działaniu leku wraz z przedłużającym się jego stosowaniem, co powoduje konieczność zwiększania dawki.

Lek Relsed zawiera alkohol benzylowy, etanol, sodu benzoesan, glikol propylenowy oraz sód

Lek zawiera 15 mg alkoholu benzylowego w 1 ml roztworu. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.
Podawanie alkoholu benzylowego noworodkom wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych w tym zaburzeń oddychania (tzw. ”gasping syndrome”).
Nie podawać leku noworodkom bez zaleceń lekarza.
Nie podawać małym dzieciom (w wieku poniżej 3 lat) dłużej niż przez tydzień bez zalecenia lekarza lub farmaceuty.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz u kobiet w ciąży lub karmiące piersią powinni skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku, gdyż duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w ich organizmie i powodować działania niepożądane (kwasicę metaboliczną).

Lek zawiera 12,4% v/v etanolu (alkoholu), tzn. do 250.mg na mikrowlewkę, co jest równoważne 5,94 ml piwa, 2,48 ml wina na mikrowlewkę.
Szkodliwe dla osób z chorobą alkoholową.
Należy wziąć to pod uwagę podczas stosowania u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią, dzieci i u osób z grupy dużego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub z padaczką.

Lek zawiera 48,8 mg sodu benzoesanu w 1 ml roztworu. Sodu benzoesan może zwiększać ryzyko żółtaczki (zażółcenie skóry i białkówek oczu) u noworodków (do 4. tygodnia życia).
Lek zawiera 19,5 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) na mikrowlewkę (7,8 mg sodu na 1 ml). Odpowiada to 0,96% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

Lek zawiera 400 mg glikolu propylenowego w każdym 1 ml (1000 mg na mikrowlewkę).
Przed podaniem leku dziecku w wieku poniżej 5 lat należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza gdy dziecko przyjmuje inne leki zawierające glikol propylenowy lub alkohol.
Kobiety w ciąży lub karmiące piersią, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie powinni przyjmować tego leku bez zalecenia lekarza. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu dodatkowych badań u takich pacjentów.

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Relsed oraz inne stosowane jednocześnie leki mogą wzajemnie wpływać na swoje działanie.
W szczególności dotyczy to następujących leków wymienionych poniżej:
- silne leki przeciwbólowe (zwane opioidowymi lekami przeciwbólowymi, np. morfina, buprenorfina); jeżeli zachodzi konieczność podania diazepamu z opioidowymi lekami przeciwbólowymi, diazepam należy podać na końcu;
- leki stosowane w zaburzeniach psychicznych (np. haloperydol);
- leki stosowane w leczeniu depresji (fluoksetyna, fluwoksamina);
- leki uspokajające, leki przeciwlękowe i nasenne;
- leki przeciwdrgawkowe (np. fenobarbital);
- leki znieczulające oraz niektóre leki stosowane w leczeniu alergii (mające działanie
uspokajające);
- cymetydyna i omeprazol (leki stosowane w chorobie wrzodowej);
- disulfiram (lek stosowany w chorobie alkoholowej);
- izoniazyd (lek stosowany w leczeniu gruźlicy);
- doustne środki antykoncepcyjne;
- teofilina (lek stosowany w leczeniu astmy);
- lewodopa (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona);
- leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. baklofen);
- fenytoina (lek stosowany w leczeniu padaczki).
Jednoczesne stosowanie leku Relsed i opioidów (silne leki przeciwbólowe, leki w terapii substytucyjnej uzależnień i niektóre leki na kaszel) zwiększa ryzyko wystąpienia senności, trudności w oddychaniu (depresja oddechowa), śpiączki i może zagrażać życiu. Z tego powodu jednoczesne stosowanie tych leków można brać pod uwagę tylko wtedy, gdy inne metody leczenia nie są możliwe.

Jeśli jednak lekarz przepisał Relsed jednocześnie z lekami opioidowymi, lekarz prowadzący powinien zmniejszyć dawkę i zalecić możliwie krótki czas leczenia.
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach opioidowych i ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania. Pomocne może być poinformowanie znajomych lub krewnych o zagrożeniu, aby byli świadomi wyżej wymienionych objawów. W razie wystąpienia takich objawów, należy skontaktować się z lekarzem.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie należy stosować leku Relsed u kobiet w ciąży, szczególnie podczas pierwszego i trzeciego trymestru oraz w okresie karmienia piersią, chyba że lekarz stwierdzi, że zastosowanie leku jest konieczne.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.

Jak brać lek Relsed?

- Lek stosuje się wyłącznie doodbytniczo.
- Relsed posiada opakowanie dostosowane do podawania doodbytniczego, zwane mikrowlewką. Mikrowlewka jest tubą polietylenową zakończoną kaniulą doodbytniczą, umożliwiającą podanie leku.
- Lekarz określi dawkowanie leku oraz czas trwania leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza.
- Jeśli lek jest stosowany w domu, podawać go powinna pacjentowi odpowiedzialna osoba dorosła. Należy przebywać z pacjentem do momentu ustąpienia objawów.

Po jakim czasie działa Relsed?

- Działanie leku jest widoczne po 5-10 minutach od podania.

Mikrowlewka doodbytnicza o pojemności 2,5 ml leku Relsed (2 mg/ml) zawiera 5 mg diazepamu.
Mikrowlewka doodbytnicza o pojemności 2,5 ml leku Relsed (4 mg/ml) zawiera 10 mg diazepamu.

Dorośli
Początkowo: 1 mikrowlewkę po 5 mg diazepamu lub 1 mikrowlewkę po 10 mg diazepamu.

Jeśli objawy nie ustąpią, dawkę można powtórzyć po około 10-15 minutach. Jeśli stan pacjenta nie poprawia się należy wezwać lekarza.

Przed zabiegami oraz w okresie pooperacyjnym:
- w dniu poprzedzającym zabieg: 2 do 4 mikrowlewek po 5 mg lub 1 do 2 mikrowlewek po 10 mg diazepamu;
- 30-60 min. przed operacją: 1 do 2 mikrowlewek po 5 mg lub 1 mikrowlewka po 10 mg diazepamu;
- po operacji: 1 do 2 mikrowlewek po 5 mg lub 1 mikrowlewka po 10 mg diazepamu.

Dzieci
Lekarz poinformuje opiekuna dziecka, w jakich sytuacjach należy podać lek (rodzaj drgawek, czas ich trwania) oraz określi dawkę odpowiednią dla dziecka.

Zazwyczaj stosowane dawki:
- niemowlęta od 7. miesiąca życia: do 0,5 mg/kg masy ciała;
- dzieci o masie ciała 10-15 kg: 1 mikrowlewka po 5 mg diazepamu;
- dzieci o masie ciała powyżej 15 kg: 2 mikrowlewki po 5 mg lub 1 mikrowlewka po 10 mg diazepamu.

Jeśli drgawki nie ustąpią, dawkę można powtórzyć po 10-15 minutach. Jeśli stan dziecka nie poprawia się należy wezwać lekarza.

W przypadku drgawek gorączkowych, dzieciom z dużym ryzykiem nawrotów drgawek, lekarz może zalecić podawanie leku w mikrowlewkach co 8 godzin, jeśli gorączka utrzymuje się powyżej 38,5°C. Należy zawsze ściśle przestrzegać zaleceń lekarza.

Sposób podawania
Podczas podawania leku i przez 15 minut po jego podaniu, pacjent powinien leżeć poziomo, na brzuchu. Małe dziecko można położyć na kolanach opiekuna.
1. Rozerwać folię i wyjąć mikrowlewkę.
2. Posmarować kaniulę żelem nawilżającym (do nabycia w aptece), który ułatwi wprowadzenie kaniuli do odbytu.
3. Otworzyć mikrowlewkę poprzez przekręcenie końcówki kaniuli.
4. Wprowadzić kaniulę do odbytu (w przypadku małych dzieci wprowadzić kaniulę tylko do połowy, w przypadku dzieci starszych i dorosłych wprowadzić całą kaniulę).
5. Opróżnić zbiorniczek przez silny ucisk kciukiem i palcem wskazującym.
6. Wyjąć kaniulę z odbytu nie zwalniając ucisku na zbiorniczek.
7. Ścisnąć pośladki na kilka minut, aby lek nie wyciekł.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Po zastosowaniu leku działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i występują rzadko.

Mogą wystąpić: uspokojenie, senność, niezborność ruchów, osłabienie mięśni.
Rzadko występują:
- ból i zawroty głowy, zaburzenia widzenia, stany dezorientacji, niepamięć następcza (pacjent nie pamięta zdarzeń, które wystąpiły w krótkim czasie po podaniu leku), zaburzenia mowy;
- zaburzenia oddychania, skurcz krtani, bezdech, bóle w klatce piersiowej;
- spadek ciśnienia krwi, zwolnienie czynności serca (bradykardia), zmiany w obrazie krwi (widoczne w tzw. badaniu morfologii);
- zaburzenia ze strony układu pokarmowego (suchość w ustach, zwiększenie łaknienia, żółtaczka);
- zmiany popędu płciowego, zaburzenia miesiączkowania;
- zatrzymanie moczu;
- skórne odczyny uczuleniowe;
- zmęczenie, drżenia.

Po zastosowaniu diazepamu (szczególnie u dzieci oraz pacjentów w podeszłym wieku) mogą wystąpić: niepokój, pobudzenie, omamy, zmiany w zachowaniu, agresywność, koszmary senne, psychozy (tzw. reakcje paradoksalne).

U pacjentów w podeszłym wieku oraz osłabionych mogą wystąpić nasilone działania niepożądane.
Po zastosowaniu diazepamu może ujawnić się utajona depresja.

- Substancją czynną leku jest diazepam. Każdy ml roztworu zawiera 2 mg diazepamu.
- Pozostałe składniki to: etanol 96%, alkohol benzylowy (15 mg/ml), glikol propylenowy, sodu benzoesan, kwas octowy lodowaty, woda oczyszczona.
Mikrowlewka doodbytnicza o pojemności 2,5 ml zawiera 5 mg diazepamu.