Bisocard 5 mg 30 tabletek

Lek Bisocard stosowany jest w leczeniu:
- nadciśnienia tętniczego;
- dławicy piersiowej (bólu w klatce piersiowej na skutek niedostatecznego zaopatrzenia serca w
tlen);
- stabilnej, umiarkowanej do ciężkiej, przewlekłej niewydolności serca, z zaburzoną czynnością
skurczową lewej komory (frakcja wyrzutowa £ 35% w ocenie echokardiograficznej), w
skojarzeniu z inhibitorami ACE (konwertazy angiotensyny), lekami moczopędnymi oraz,
w razie konieczności, glikozydami naparstnicy.

Nie stosować leku Bisocard:
- jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprololu fumaran lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku;
- jeśli u pacjenta stwierdzono wstrząs kardiogenny - ciężkie zaburzenie serca z przyspieszonym,
słabo wyczuwalnym tętnem, niskim ciśnieniem tętniczym, zimną, wilgotną skórą, osłabieniem i
omdleniem;
- jeśli u pacjenta stwierdzono ciężką astmę oskrzelową lub ciężką przewlekłą obturacyjną
chorobę płuc;
- jeśli u pacjenta stwierdzono wolną czynność serca (mniej niż 60 skurczów na minutę) - w razie
wątpliwości należy poradzić się lekarza;
- jeśli u pacjenta stwierdzono bardzo niskie ciśnienie tętnicze;
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach (które mogą powodować
mrowienie palców rąk i nóg lub ich blednięcie bądź sinienie);
- jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia rytmu serca – wolną lub nieregularną czynność serca;
- jeśli u pacjenta wystąpiła nagle niewydolność serca lub istniejąca niewydolność uległa
nasileniu, co spowodowało konieczność dożylnego podawania leków zwiększających siłę
skurczów serca;
- jeśli pacjent stosuje jednocześnie floktafeninę (niesteroidowy lek przeciwzapalny) lub sultopryd
(lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych);
- jeśli u pacjenta stwierdzono kwasicę metaboliczną (stan, w którym odczyn krwi, pH, jest zbyt
niski);
- jeśli u pacjenta stwierdzono guz rdzenia nadnerczy (tzw. guz chromochłonny), który nie jest
leczony.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Bisocard należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta stwierdzono mniej nasiloną astmę oskrzelową lub przewlekłą obturacyjną chorobę
płuc - należy stosować jednocześnie leki rozszerzające oskrzela, może być też konieczne
zwiększenie ich dawki;
- jeśli pacjent ma cukrzycę - Bisocard może maskować objawy hipoglikemii (zmniejszonego
stężenia glukozy we krwi);
- jeśli pacjent stosuje ścisłą dietę;
- jeśli u pacjenta stwierdzono blok przedsionkowo-komorowy I stopnia (zaburzenia przewodzenia
w sercu);
- jeśli u pacjenta stwierdzono dławicę Prinzmetala (ból w klatce piersiowej wywołany skurczem
tętnic wieńcowych, zaopatrujących mięsień sercowy w krew);
- jeśli u pacjenta występują mniej nasilone zaburzenia krążenia w kończynach;
- jeśli pacjent ma zaburzenia czynności tarczycy (bisoprolol może maskować niektóre objawy
nadczynności tarczycy, np. przyspieszoną czynność serca);
- jeśli pacjent ma guz chromochłonny (guz rdzenia nadnerczy) - przed zaleceniem leku Bisocard
lekarz będzie musiał zastosować odpowiednie leczenie;
- jeśli pacjent ma (lub miał w przeszłości) łuszczycę (nawracająca choroba, charakteryzująca się
czerwonobrunatnymi plamami i złuszczaniem skóry);
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły reakcje alergiczne - Bisocard może zwiększyć zarówno
wrażliwość na substancje wywołujące reakcje alergiczne (alergeny), jak i nasilić reakcje
alergiczne;
- jeśli u pacjenta planowane jest leczenie odczulające (leczenie mające na celu zmniejszenie alergii,
np. na użądlenia pszczół lub os);
- jeśli u pacjenta planowany jest zabieg operacyjny - lek Bisocard może zmieniać reakcję
organizmu na podawane leki.

Leczenie niewydolności serca lekiem Bisocard wymaga systematycznej kontroli lekarskiej. Jest to
bezwzględnie konieczne, zwłaszcza na początku leczenia, podczas zwiększania dawki i w przypadku
zakończenia leczenia.

Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli którekolwiek z opisanych ostrzeżeń dotyczy pacjenta lub
dotyczy sytuacji występujących w przeszłości.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Lekarz nie zaleci stosowania leku Bisocard, jeśli pacjent przyjmuje następujące leki:
· floktafeninę (niesteroidowy lek przeciwzapalny) lub sultopryd (lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych).

Nie należy stosować poniższych leków razem z lekiem Bisocard bez specjalnego zalecenia lekarza:
· niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (leki przeciwarytmiczne klasy I, takie jak chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon);
· niektóre leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej lub zaburzeń rytmu serca (antagoniści wapnia, tacy jak werapamil i diltiazem);
· niektóre leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, takie jak klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna. Nie należy jednak przerywać przyjmowania tych leków bez porozumienia się z lekarzem.

Przed zastosowaniem poniższych leków jednocześnie z lekiem Bisocard należy porozmawiać z lekarzem - lekarz może zalecić częstsze kontrole stanu pacjenta:
· niektóre leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego lub dławicy piersiowej (antagoniści wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny, jak felodypina i amlodypina);
· niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron);
· miejscowo stosowane beta-adrenolityki (takie jak krople do oczu zawierające tymolol, w leczeniu jaskry);
· niektóre leki stosowane w leczeniu np. choroby Alzheimera lub jaskry (parasympatykomimetyki, takie jak donepezil czy pilokarpina) lub leki stosowane w leczeniu ostrych zaburzeń serca (sympatykomimetyki, takie jak izoprenalina i dobutamina);
· leki przeciwcukrzycowe, w tym insulina;
· środki znieczulające (na przykład w czasie operacji);
· glikozydy naparstnicy, stosowane w leczeniu niewydolności serca;
· niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), stosowane w leczeniu stanów zapalnych oraz w celu łagodzenia bólu (na przykład ibuprofen i diklofenak);
· wszystkie leki mogące obniżać ciśnienie tętnicze, jako działanie pożądane lub niepożądane, takie jak leki przeciwnadciśnieniowe, niektóre leki przeciwdepresyjne(trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak imipramina czy amitryptylina), niektóre leki przeciwpadaczkowe lub stosowane podczas znieczulenia ogólnego (barbiturany np.
fenobarbital) oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne, podawane w przypadku chorób charakteryzujących się utratą kontaktu z rzeczywistością (pochodne fenotiazyny np. lewomepromazyna);
· meflochina, stosowana w zapobieganiu i leczeniu malarii;
· leki stosowane w leczeniu depresji, nazywane inhibitorami monoaminooksydazy, takie jak moklobemid (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B). ryfampicyna (antybiotyk);
· pochodne ergotaminy (stosowane w leczeniu migreny).

Istnieje ryzyko, że stosowanie leku Bisocard w czasie ciąży może zaszkodzić dziecku.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lekarz zadecyduje, czy można przyjmować Bisocard w czasie ciąży.
Nie wiadomo czy bisoprolol przenika do mleka ludzkiego, dlatego nie zaleca się karmienia piersią w czasie stosowania leku Bisocard.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Tabletki należy zażywać rano. Można je przyjmować zarówno w trakcie posiłku, jak i przed
jedzeniem. Tabletki należy połykać, popijając płynem. Nie należy ich kruszyć ani rozgryzać.
Lek Bisocard powinien być stosowany raz na dobę, codziennie o tej samej porze.

Nadciśnienie tętnicze i dławica piersiowa
Dawkę ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, na podstawie częstości tętna i skuteczności leczenia.
Zalecana dawka początkowa to 5 mg raz na dobę. W razie konieczności dawka może zostać
zwiększona do 10 mg raz na dobę. Lekarz może zadecydować o zwiększeniu lub zmniejszeniu tej dawki.
Maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę.
W niektórych łagodniejszych przypadkach nadciśnienia tętniczego może być wystarczające podawanie dawki 2,5 mg raz na dobę.
Odstawianie leku Bisocard lub zmniejszanie dawki powinno odbywać się stopniowo, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.

Zaburzenia czynności nerek lub wątroby
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby maksymalna dawka wynosi 10 mg
na dobę.
Osoby w podeszłym wieku
Dostosowanie dawki nie jest zazwyczaj konieczne.

Niewydolność serca (zmniejszona siła skurczu serca)
Lekarz rozpocznie leczenie bisoprololem od małej dawki, którą będzie stopniowo zwiększać -
zadecyduje, w jaki sposób zwiększać dawkę. Zazwyczaj odbywa się to w następujący sposób:
· 1,25 mg bisoprololu raz na dobę przez 1 tydzień
· 2,5 mg bisoprololu raz na dobę przez 1 tydzień
· 3,75 mg bisoprololu raz na dobę przez 1 tydzień
· 5 mg bisoprololu raz na dobę przez 4 tygodnie
· 7,5 mg bisoprololu raz na dobę przez 4 tygodnie
· 10 mg bisoprololu raz na dobę w leczeniu podtrzymującym (przewlekłym).

Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 10 mg bisoprololu.

W zależności od tego, jak lek jest tolerowany, lekarz może zalecić wydłużenie odstępu czasu do następnego zwiększenia dawki. Jeśli choroba się nasili lub jeśli lek nie będzie tolerowany, konieczne może być ponowne zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. U niektórych pacjentów wystarczająca może okazać się dawka podtrzymująca mniejsza niż 10 mg bisoprololu.
Lekarz ustali odpowiednie postępowanie.

W razie konieczności przerwania leczenia, lekarz zwykle zaleci stopniowe zmniejszanie dawki leku,
w przeciwnym razie choroba może ulec zaostrzeniu.

Zaburzenia czynności wątroby lub nerek
Lekarz szczególnie ostrożnie będzie zwiększał dawkę leku.

Osoby w podeszłym wieku
Dostosowanie dawki nie jest zazwyczaj konieczne.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Przedstawione poniżej działania niepożądane sklasyfikowano według częstości ich występowania w
następujący sposób:

Bardzo często (mogą występować u co najmniej 1 na 10 osób):
- wolna czynność serca (u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca).

Często (mogą występować u mniej niż 1 na 10 osób ):
- zawroty głowy, ból głowy;
- nasilenie niewydolności serca (u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca);
- uczucie ziębnięcia lub drętwienia kończyn (palców rąk lub nóg);
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcie;
- bardzo niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie tętnicze), zwłaszcza u pacjentów z
niewydolnością serca;
- uczucie zmęczenia, wyczerpanie (astenia) u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca.

Niezbyt często (mogą występować u mniej niż 1 na 100 osób ):
- zaburzenia snu, depresja;
- nieregularna czynność serca lub nasilenie niewydolności serca (u pacjentów z nadciśnieniem
tętniczym lub dławicą piersiową);
- wolna czynność serca (u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową);
- niskie ciśnienie krwi występujące po zmianie pozycji ciała z leżącej lub siedzącej na stojącą;
- skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą dróg oddechowych;
- osłabienie mięśni i kurcze mięśni;
- astenia u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową.

Rzadko (mogą występować u mniej niż 1 na 1000 osób ):
- koszmary senne, omamy;
- omdlenie;
- suchość spojówek na skutek zmniejszonego wydzielania łez (co może być bardzo uciążliwe u
pacjentów używających soczewek kontaktowych);
- zaburzenia słuchu;
- alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa;
- zapalenie wątroby;
- reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, nagłe zaczerwienienie skóry, wysypka;
- zmniejszona sprawność seksualna (zaburzenia potencji);
- zwiększone stężenie tłuszczów we krwi (triglicerydów) i zwiększona aktywność enzymów
wątrobowych (AlAT, AspAT).

Bardzo rzadko (mogą występować u mniej niż 1 na 10 000 osób ):
- zapalenie spojówek;
- nasilenie objawów łuszczycy lub wystąpienie podobnej, suchej, łuszczącej się wysypki;
- wypadanie włosów.

Substancją czynną leku jest bisoprololu fumaran. Jedna tabletka powlekana zawiera 5 mg  bisoprololu fumaranu.

Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna
bezwodna, sodu laurylosiarczan, talk, magnezu stearynian.
Otoczka tabletki powlekanej 5 mg: hypromeloza, makrogol 400, tytanu dwutlenek (E 171),
żelaza tlenek żółty (E 172).

W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie, zdolność do prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn może być zaburzona. Należy to rozważyć szczególnie na początku leczenia, po
zwiększeniu dawki lub zmianie leku oraz w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu.

ICN Polfa Rzeszów S.A.
ul. Przemysłowa 2
35-959 Rzeszów