Waginoza bakteryjna − częsta choroba intymna u kobiet

21. 6. 2019 · Aleksandra Malewska · 4 minuty czytania
Waginoza bakteryjna − częsta choroba intymna u kobiet

Waginoza bakteryjna, czyli inaczej bakteryjne zapalenie pochwy, to jedna z najczęstszych dolegliwości intymnych, jaka dotyka przede wszystkim młode, aktywne seksualnie kobiety. Co to jest bakteryjna waginoza i skąd się bierze? Choroba ta wynika z zaburzonej równowagi mikroflory pochwy i nadmiernego namnażania się bakterii beztlenowych. Zobacz, jakie są jej objawy i jak rozpoznać chorobę.

Waginoza bakteryjna – co jej sprzyja?

Żeby zrozumieć, co to jest waginoza bakteryjna, warto wiedzieć, że nie wszystkie bakterie powodują rozwój chorób i są złe. Prawidłowa flora bakteryjna pochwy, czyli taka, w której dominują bakterie kwasu mlekowego, stanowi naturalną i skuteczną barierę ochronną przed rozwojem infekcji delikatnych i wrażliwych miejsc intymnych kobiety.

Sekretem tej bariery obronnej jest kwaśne pH pochwy, które zabezpiecza przed namnażaniem się patogennych czynników. Są jednak pewne sytuacje, które sprzyjają uszkodzeniu prawidłowej flory bakteryjnej pochwy, a tym samym rozwojowi waginozy.

waginoza choroba

Czynniki ryzyka waginozy bakteryjnej to:

  • antybiotykoterapia
  • ciąża i karmienie piersią
  • menopauza
  • doustne środki antykoncepcyjne
  • częste stosunki seksualne
  • niestosowanie barierowych środków antykoncepcyjnych
  • niewłaściwa higiena osobista, w tym nadużywanie środków do higieny intymnej
  • leczenie immunosupresyjne
  • otyłość

Waginoza bakteryjna − objawy

Kiedy choroba jest na początkowym etapie rozwoju, zwykle nie daje żadnych dolegliwości. Możesz być więc nie świadoma, że dzieje się coś niepokojącego.

W miarę upływu czasu dochodzi jednak do niekontrolowanego namnażania bakterii beztlenowych, miedzy innymi Gardnerella vaginalis, które wypierają dobroczynne pałeczki kwasu mlekowego. To skutkuje gwałtownym wzrostem pH pochwy. Zmiana pH i namnażanie się patogennych bakterii prowadzą do rozwoju charakterystycznych objawów bakteryjnej waginozy.

Podstawowym objawem są upławy, czyli wydobywająca się z pochwy wydzielina o białawym lub szarawym kolorze i nieprzyjemnym rybim zapachu.

leczenie waginozy

Ponadto, kobiety zgłaszają się do ginekologa z dolegliwościami w postaci świądu, pieczenia czy uczucia podrażnienia okolic intymnych. Dodatkowo, waginozie mogą towarzyszyć objawy dyzuryczne, czyli ból, pieczenie podczas oddawania moczu, jak również częstomocz i ból podbrzusza.

Waginoza bakteryjna − leczenie

Co zrobić, kiedy dopadnie Cię waginoza bakteryjna? Leki bez recepty czy domowe sposoby nie pomogą w tym wypadku. Kiedy zaobserwujesz niepokojące objawy, jak najszybciej wybierz się do ginekologa. Lekarz, żeby potwierdzić waginozę może wykonać szybki test na pH pochwy. Następnie ginekolog zaleci Ci stosowanie antybiotyków (np. metoronidazolu), najczęściej w postaci globulek.

Dodatkowo, żeby odbudować prawidłową florę pochwy, lekarz może polecić Ci stosowanie specjalnych probiotyków dla kobiet. Probiotyki to dobroczynne bakterie (Lactobacillus), które namnażają się i uzupełniają niedobory flory bakteryjnej pochwy, a to powstaje szczególnie po zastosowaniu antybiotyków. Probiotyki w postaci globulek warto stosować jeszcze kilka dni po zakończeniu leczenia antybiotykiem, żeby mieć pewność, że flora pochwy wróciła do normy.

waginoza bakteryjna leki bez recepty

Bakteryjna waginoza jest infekcją, którą można szybko wyleczyć. Tuż po wdrożeniu odpowiedniej terapii, odczujesz ulgę.

Waginoza bakteryjna − profilaktyka

Żeby uniknąć nawrotów tej choroby, zwrócić uwagę na eliminację czynników ryzyka jej rozwoju. Jeśli masz wątpliwości, jak powinna wyglądać prawidłowa higiena intymna, zwróć się o pomoc do swojego ginekologa. Ginekolog nie tylko podpowie, jaki probiotyk stosować, ale i doradzi również odpowiedni płyn do higieny intymnej czy wytłumaczy, jak często i w jaki sposób dbać o miejsca intymne.

Dlaczego nie wolno bagatelizować objawów bakteryjnej waginozy?

Choroba ta tylko z pozoru wygląda na błahą. Niestety, nieleczona waginoza może mieć bardzo poważne konsekwencje. Stanowi ona między innymi poważny czynnik ryzyka zarażenia chorobami przenoszonymi drogą płciową, sprzyja też stanom zapalnym miednicy mniejszej. Co więcej, u kobiet w ciąży, choroba ta niesie ze sobą ryzyko małej masy urodzeniowej dziecka, wewnątrzmacicznego zakażenia płodu, porodu przedwczesnego czy nawet poronienia.

Aleksandra Malewska