Zatrucie jadem kiełbasianym − jak do niego dochodzi?
Najczęstszą drogą zatrucia jest droga pokarmowa, czyli zjedzenie pokarmu, który zawiera jad kiełbasiany. Źródłem toksyny botulinowej są najczęściej szczelnie zamknięte przetwory jak konserwy mięsne, rybne czy przetwory domowe, na przykład warzywa wekowane w słoikach.
Jeśli zauważysz, że wieczko słoika lub puszki z konserwą mięsną jest charakterystycznie wybrzuszone, zrezygnuj z jedzenia jej zawartości! W takim przypadku istnieje duże ryzyko, że wewnątrz doszło do rozwoju bakterii.
Trudno jest rozpoznać pokarm zatruty jadem kiełbasianym, bo toksyna botulinowa jest bezbarwna i pozbawiona zapachu czy smaku. Podczas gotowania przez około 10 minut w 100 stopniach C jad kiełbasiany dezaktywuje się i traci swoje funkcje.
Botulizm − objawy
Pierwsze objawy zatrucia jadem kiełbasianym pojawiają się zwykle po kilku czy kilkunastu godzinach od zjedzenia czegoś zanieczyszczonego toksyną. Niekiedy jednak czas ten może być dłuższy i wynosić nawet tydzień. Im szybsze i gwałtowniejsze narastanie objawów zatrucia jadem kiełbasianym, tym cięższy przebieg i gorsze rokowanie.
Sprawdź też, jakie są pierwsze objawy zatrucia grzybami.
Botulizm − objawy ze strony przewodu pokarmowego
W przebiegu botulizmu pojawiają się objawy typowe dla zatrucia pokarmowego jak nudności, wymioty, biegunka, kurczowe bóle brzuch. Dodatkowo, bardzo często pojawia się też charakterystyczny objaw uczucia suchości w jamie ustnej.
Botulizm − objawy porażenia mięśni
Najbardziej charakterystycznym objawem zatrucia jadem kiełbasianym jest wiotkie porażenie mięśni, które pojawia się nagle i ma postępujący charakter.
Początkowo dochodzi do porażenia mięśni głowy i szyi, czego objawem są zaburzenia mowy, podwójne i nieostre widzenie, opadnięcie powiek, trudności w połykaniu czy zaburzenia mimiki twarzy. Następnie porażeniu ulegają kolejne grupy mięśni, co objawia się wyraźnym osłabieniem w zakresie zarówno górnych, jak i dolnych kończyn. W ciężkich przypadkach zatrucia jadem kiełbasianym dochodzi do porażenia mięśni oddechowych, co może prowadzić do rozwoju niewydolności oddechowej i śmierci pacjenta.
Sprawdź też leki i preparaty wspomagające układ pokarmowy.
Zatrucie jadem kiełbasianym − co robić?
Gdy u Ciebie lub któregoś z Twoich bliskich zauważysz opisywane tu objawy, jak najszybciej szukaj pomocy lekarskiej. Jeśli podejrzewasz, po jakim produkcie spożywczym mogło dojść do zatrucia, zabierz go ze sobą, żeby wykonać badania laboratoryjne, które pomogą wykryć neurotoksynę.
Lekarz, kiedy podejrzewa zatrucie jadem kiełbasianym, poza zbadaniem pacjenta, zbiera też dokładny wywiad pod kątem spożywanych przez niego przetworów konserwowych. Wykrycie toksyny botulinowej możliwe jest zarówno z krwi, stolca i treści pokarmowej z żołądka pacjenta jak również z żywności, którą chory zjadł.
Sprawdź też domowe sposoby leczenia zatrucia pokarmowego.
Botulizm − leczenie
Podstawą w zatruciu jadem kiełbasianym jest podawanie choremu antytoksyny przeciwbotulinowej, która inaktywuje neurotoksynę. Żeby zminimalizować zasięg objawów i stopień uszkodzenia nerwów, leczenie trzeba rozpocząć jak najwcześniej od postawienia diagnozy.
Leczenie botulizmu polega też na eliminacji toksyny z przewodu pokarmowego za pomocą zabiegów płukania żołądka i lewatywy. Pacjent z zatruciem jadem kiełbasianym wymaga intensywnej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej − nawadniania, leczenia żywieniowego, a w ciężkiej niewydolności oddechowej również wentylacji mechanicznej.
W dzisiejszych czasach rokowanie dla pacjentów w zatruciu jadem kiełbasianym jest dość dobre. Większość chorych dochodzi do zdrowia po kilku – kilkunastu miesiącach.
