Chlamydioza − objawy
Chlamydia u kobiet
Najbardziej rozpowszechnionym drobnoustrojem, odpowiedzialnym za większość zakażeń, jest Chlamydia trachomatis. Przenosi się drogą kontaktów seksualnych. Może jednak różnie się objawiać. U kobiet schorzenie najczęściej dotyczy szyjki macicy i aż do 80% zakażeń przebiega bezobjawowo. Z jej kanału wydostaje się śluzowo-ropna wydzielina. Mogą pojawić się krwawienia międzymiesiączkowe i plamienia po stosunku czy pieczenie i ból podczas oddawania moczu. Nieleczona i długotrwała infekcja (także ta bezobjawowa) może prowadzić do szerzenia się bakterii w obrębie dróg rodnych. Jeśli dojdzie do infekcji błony śluzowej macicy, symptomy obejmują dolegliwości bólowe podbrzusza, gorączkę i krwawienia. Ostre zapalenie przydatków to silny, narastający ból, wysoka gorączka, a czasem także objawy zapalenia otrzewnej (gdy dochodzi do uogólnienia się infekcji.)
Chlamydioza u kobiet i zapalenie narządów miednicy mniejszej może prowadzić do innych powikłań (również w przypadku przebiegów bezobjawowych), np. zrostów w miednicy, co powoduje nie tylko dolegliwości bólowe, ale i podnosi ryzyko ciąży pozamacicznej i niepłodności.
Sprawdź też, czym jest wrzód weneryczny.
Chlamydia u mężczyzn
Chlamydia u mężczyzn zwykle przebiega jako zapalenie cewki moczowej z wyciekiem wydzieliny o charakterze ropnym, wodnistym lub śluzowym. Towarzyszy temu ból podczas oddawania moczu, zaczerwienienie ujścia cewki i świąd. Może być powikłana zapaleniem najądrzy i prowadzić do niepłodności. Czasem objawy są mało nasilone lub praktycznie nieobecne − wówczas choroba może pozostać niezauważona.
Konsekwencją zakażenia chlamydią może być także zespół Reitera, gdzie oprócz infekcji w obrębie układu moczowo-płciowego, pojawia się zapalenie spojówek i odczynowe zapalenie stawów. Dodatkowo mogą wystąpić zmiany skórne, które przypominają łuszczycę.
Chlamydia u dzieci
Chlamydia u dzieci spowodowana jest przede wszystkim zakażeniami okołoporodowymi, gdy dziecko ma kontakt z drobnoustrojem w kanale rodnym matki. Manifestuje się zapaleniem spojówek z obrzękiem powiek, zaczerwienieniem spojówek i obfitą, ropną wydzieliną. Powikłaniem choroby mogą być przewlekłe problemy ze wzrokiem związane z bliznowaceniem spojówek. Chlamydioza u niemowląt może także przebiegać jako zapalenie płuc.
Sprawdź też, jak przebiega zapalenie płuc u dzieci.
Chlamydioza − rozpoznanie choroby
Zakażenie wywołane przez Chlamydie często współistnieje z innymi chorobami przenoszonymi drogą kontaktów seksualnych, szczególnie z rzeżączką. Istnieje kilka metod wykrywania patogenu. Pobranie wymazów z kanału szyjki macicy, cewki moczowej, odbytu, spojówek oka czy próbki moczu pozwala zdiagnozować obecność bakterii. Równocześnie warto wykluczyć obecność innych chorób przenoszonych drogą płciową.
Zobacz też, jak objawia się inna choroba przenoszona drogą płciową: Rzęsistkowica − choroba przenoszona drogą płciową
Chlamydioza − leczenie
Chlamydioza bezwzględnie wymaga antybiotykoterapii. W zależności od postaci klinicznej, stosuje się azytromycynę, doksycyklinę, erytromycynę czy lewofloksacynę.
Inne postaci zakażeń chlamydią
Warto wiedzieć o innych możliwych postaciach klinicznych zakażeń konkretnymi typami chlamydii. Są to jaglica (czyli przewlekłe zapalenie spojówek i rogówki), wtrętowe zapalenie spojówek u dorosłych czy ziarnica weneryczna pachwin. Występują głównie na terenach endemicznych − w Afryce, Azji i Ameryce Południowej.
Infekcja chlamydią może dotyczyć także gardła oraz odbytu − głównie u osób, które uprawiają seks oralny czy analny. W naszych warunkach jest to choroba przenoszona głównie drogą płciową, ale może przenosić się także drogą kropelkową, na rękach, „z oczu do oczu” czy na zanieczyszczonych materiałach.
Chlamydophila pneumoniae odpowiada za zapalenia układu oddechowego. Podobnie Chlamydia psitacci, której efektem jest ornitoza, czyli rzadka odzwierzęca choroba, przenoszona przez zakażone ptaki.
Sprawdź też, o czym może świadczyć pieczenie po wytrysku.
Chlamydioza − jak jej uniknąć?
Pamiętaj, że chlamydioza to powszechnie występująca choroba przenoszona drogą płciową. Znaczna większość zakażeń dotyczy młodych ludzi, poniżej 30. roku życia. U wielu osób jej przebieg jest bezobjawowy, stąd chorzy mogą nie wiedzieć, że zarażają. Żeby uniknąć zachorowania, przede wszystkim wystrzegaj się ryzykownych zachowań seksualnych. Stosunki z nieznajomymi, duża ilość partnerów seksualnych, seks bez prezerwatywy – narażają Cię na kontakt z różnymi patogenami: nie tylko chlamydią, ale także rzeżączką, opryszczką, kiłą, HPV, HIV czy wirusami zapalenia wątroby. Jeśli sam leczysz się z powodu chlamydiozy − powstrzymaj się tymczasowo od kontaktów seksualnych. Pamiętaj również, że jeśli już miałeś problemy z chlamydią, nie oznacza to, że nie możesz zarazić się nią ponownie. Zakażenia nie pozostawiają bowiem trwałej odporności.
Źródła:
1. G. H. Bręborowicz, Położnictwo i ginekologia
2. E. Lanjouw , S. Ouburg , H.J. de Vries, A. Stary , K. Radcliffe , M. Unemo, Europejskie zalecenia dotyczące postępowania diagnostycznego i leczniczego w zakażeniach Chlamydia trachomatis 2015
3. M. Pawlikowska, W. Deptuła, Choroby u ludzi spowodowane chlamydiami i chlamydofilami
4. P. R. Murray, K. S. Rosenthal, M. A. Pfaller, Mikrobiologia
