Rodzaje torbieli pajęczynówki
Jak powstają torbiele pajęczynówki? Zmiany pierwotne, które stwierdzane są najczęściej, są wynikiem zaburzeń rozwojowych. Dlatego uznawane są za wady wrodzone. Torbiele wtórne zaś tworzą się w wyniku urazu lub stanu zapalnego danej okolicy.
Patofizjologia powstawania torbieli pajęczynówki jest nadal niejasna i istnieje na ten temat wiele hipotez.
Torbiel podpajęczynówkowa może powstawać wszędzie tam, gdzie jest błona pajęcza (np. torbiel pajęczynówki okolicy skroniowej), najczęściej jednak tworzy się w środkowym dole czaszki (30 − 50% przypadków). Na drugim miejscu, co do częstości występowania, jest torbiel pajęczynówki tylnego dołu czaszki (25 − 30% przypadków).
Torbiele podpajęczynówkowe mogą osiągać różne rozmiary i z tego względu dzieli się je na małe, średnie i duże. Podział ten jest ważny w wyborze strategii leczenia.
Sprawdź, kiedy wykonuje się badanie płynu mózgowo-rdzeniowego.
Torbiel pajęczynówki – leczenie
Torbiele pajęczynówki, mimo, że są zmianami łagodnymi, mogą zmieniać swoje rozmiary. Część z nich może się zmniejszyć lub nawet spontanicznie wchłonąć! To, jaką metodę leczenia przyjmie lekarz, zależy od rozmiaru torbieli.
Małe torbiele podpajęczynówkowe najczęściej są bezobjawowe i wymagają jedynie regularnych wizyt kontrolnych u neurologa lub neurochirurga i badań obrazowych. W razie wzrostu, wymagana być może interwencja chirurgiczna.
Średnie torbiele usuwa się wówczas, gdy dają objawy kliniczne. Rosnąca torbiel może uciskać na sąsiednie struktury i wywoływać tak zwany „efekt masy”, czyli ucisku. Do objawów należą bóle głowy, nudności, zaburzenia widzenia, oczopląs czy nawet niedowłady.
Torbiele o dużych rozmiarach operowane są niezależnie od tego, czy dają objawy, czy są bezobjawowe.
Sprawdź też leki na bóle głowy i migrenę.
Metody leczenia torbieli pajęczynówki
Ze względu na to, że większość torbieli pajęczynówki jest mała i bezobjawowa, nie wymagają one leczenia.
Co jednak z większymi zmianami? Podstawą terapii w tych przypadkach są metody zabiegowe, a ewentualne leczenie farmakologiczne torbieli pajęczynówki może jedynie pomóc łagodzić objawy, np. nudności czy bóle głowy.
Sprawdź też leki na nudności i wymioty.
Celem zabiegu jest zmniejszenie ciśnienia w cyście. Torbiel przestaje wówczas uciskać sąsiadujące z nią struktury i dawać przykre objawy.
Jedną z metod jest założenie specjalnej przetoki, która drenuje płyn mózgowo-rdzeniowy, który ją wypełnia.
Innym sposobem jest kraniotomia, czyli utworzenie otworu w czaszce i radykalne wycięcie torbieli. Jest to jednak zabieg bardzo inwazyjny.
Do nieinwazyjnych sposobów leczenia należą m. in. endoskopowe metody usuwania torbieli również z użyciem lasera. Metody endoskopowe dają dobre efekty, są coraz bardziej udoskonalane i mają przewagę nad metodami radykalnymi, bo zabieg nie tak inwazyjny. Niektóre torbiele pajęczynówki można usunąć również poprzez nakłucie zmiany igłą.
Metoda leczenia dobierana jest zawsze indywidualnie do pacjenta, w zależności od typu torbieli. Ale wziąć pod uwagę trzeba również ogólny stan zdrowia chorego oraz leki, jakie bierze.
