Fobia szkolna − objawy
Psycholog L. Muraszkiewicz zwraca uwagę na różne sfery, w których objawia się przeżywanie lęku szkolnego przez dziecko: psychiczna, fizjologiczna, behawioralna i społeczna.
Do głównych objawów fobii szkolnej można zaliczyć:
- widoczny lęk, który pojawia się tylko w tej jednej sytuacji dotyczącej szkoły
- unikanie wyjścia na zajęcia połączone z przeżywaniem nasilonego niepokoju, a nawet przerażenia
- objawy nasilają się, gdy rodzic nie ustępuje i szybko mijają, gdy dziecko może zostać w domu
- napady paniki, złości, agresywne zachowania
- szybsze tętno, słabnięcie, brak apetytu, ból brzucha, skargi na nudności, stan podgorączkowy
Sprawdź też: Kaszel psychogenny - skąd się bierze kaszel na tle nerwowym?
Fobia szkolna − jak pomóc dziecku i czego nie robić?
Na początku warto zrozumieć, że komfort życia dziecka narażonego na życie w ciągłym napięciu jest znacznie obniżony. Strach przed krytyką, ośmieszeniem czy odrzuceniem w połączeniu z niską samooceną na ogół sam nie mija. Wspólnymi siłami warto pomyśleć o innych rozwiązaniach niż nauka w domu czy godzenie się na kolejny dzień bez szkoły. To tylko pozorne łagodzenie problemu. Na dłuższą metę takie rozwiązania mogą jedynie sprawić, że dziecko będzie gorzej funkcjonować w społeczeństwie czy nawet gorzej się uczyć. To może też wpłynąć na jego późniejszą karierę i życie.
Dobrym pomysłem będzie rozmowa z nauczycielem, wychowawcą i zasygnalizowanie problemu, z którym boryka się Twoje dziecko. Najważniejsze jest zapewnienie dziecku bezpiecznego środowiska, w którym będzie mogło się uczyć i rozwijać. Dotyczy to zarówno domu, jak i przede wszystkim szkoły.
Rozmawiaj z dzieckiem bez gróźb, szantażu i bez osądzania. Tylko taka rozmowa może ujawnić rzeczy, które dzieją się w szkole lub inne stresory, które wywołują poważne lęki u Twojego dziecka. Postaraj się powstrzymać od ocen. Zamiast tego dziel się własnymi doświadczeniami ze zrozumieniem i omawiaj sposoby rozwiązania problemu.
Przeczytaj: Jak wychowywać dziecko bez krzyku? Pedagogiczne podejście do malucha
Fobia szkolna − leczenie
Zgodnie ze wskazówkami psycholog L. Muraszkiewicz, leczenie powinno być kompleksowe. Warto rozpocząć od ustalenia diagnozy. Doświadczony psycholog dzieci i młodzieży jest pierwszą osobą, do której najlepiej się udać.
Przeprowadzi on diagnozę psychodynamiczną, która uwzględnia wszystkie uwarunkowania, m.in. czynniki osobowościowe, środowiskowe, rodzinne i biologiczne. Dzięki temu możliwe dobranie właściwej psychoterapii (poznawczo-behawioralna lub psychodynamiczna). Badania pokazują pozytywne efekty terapii poznawczo-behawioralnej. Przy czym rodzina jest również angażowana w wybrane zajęcia i to poprawia jej skuteczność do 70%.
Sprawdź też: Nieśmiałe dziecko - problem czy charakter?
