Hiperpigmentacja skóry i jej rodzaje
Hiperpigmentacje skóry, czyli przebarwienia, to zmiany skórne, które mają ciemniejszy kolor niż reszta skóry. Możesz je zauważyć na gładkiej skórze, ale też na błonach śluzowych jamy ustnej czy narządach płciowych.
Zmiany pigmentacyjne można podzielić w zależności od rozległości na ograniczone (czyli plamy soczewicowate, piegi, plamy cafe au lait czy ostuda) i uogólnione, które zajmują większe powierzchnie skóry. Hiperpigmentacja w szczególności jest widoczna u osób o skórze pergaminowej. Ich skóra jest bardzo reaktywna, a także narażona powstawanie zarówno przebarwień, jak i podrażnień i poparzeń posłonecznych.
Sprawdź też, czy kwas kojowy jest dobry na przebarwienia.
Przebarwienia ograniczone:
1. Melasma, czyli tzw. ostuda
To ograniczone przebarwienie skóry twarzy, które występuje najczęściej u kobiet z zaburzeniami hormonalnymi. Pojawia się po nadmiernej ekspozycji słonecznej. Manifestacją ostudy są ciemniejsze plamy, o nierównym brzegu. Najczęściej możesz zauważyć ją na czole, w okolicy skroni i na skórze nad górną wargą. Zlewając się, plamy hiperpigmentacji mogą przypominać maskę. Melasma może pojawić się także, jeżeli stosujesz antykoncepcję hormonalną, jesteś w ciąży lub okresie menopauzy. Pod wpływem ekspozycji na promieniowanie słoneczne, ogniska przebarwień powiększają się i stają się ciemniejsze.
Sprawdź też kremy i maści na przebarwienia.
2. Plamy cafe au lait
Czyli plamy typu kawy z mlekiem możesz mieć na skórze od urodzenia lub nabyć je w dzieciństwie. Są jasnobrunatne i najczęściej występują na tułowiu (u dzieci średnica waha się od 0,2 do 4 cm, u dorosłych może sięgać nawet do 30 cm). Przyczyną powstawania plam typu kawy z mlekiem jest zwiększona ilość melaniny w melanocytach i komórkach naskórka warstwy podstawnej.
3. Piegi i plamy soczewicowate
Do innych przebarwień ograniczonych należą piegi (niewielkie plamy na twarzy u osób z jasną karnacją, barwy od jasno- do ciemnobrązowej) oraz plamy soczewicowate (ciemnobrązowe plamy). Plamy te wynikają ze zwiększonej ilości melanocytów i melaniny. Piegi głównie występują na twarzy, najwięcej ich możesz zaobserwować w okolicy nosa i na policzkach, ale u niektórych mogą być również obecne na dłoniach czy dekolcie. Z kolei plamy soczewicowate są związane z wiekiem. Głównie występują na twarzy i dłoniach, ponieważ te części ciała są najbardziej narażone na długotrwałe promieniowanie słoneczne.
Przebarwienia uogólnione
Przebarwienia uogólnione związane są z chorobami endokrynologicznymi, takimi jak niewydolność lub nadczynność kory nadnerczy, nadczynność tarczycy, choroby wątroby, choroby nerek, zaburzenia metaboliczne, nowotwory, niektóre choroby dermatologiczne oraz przebarwienia polekowe. W niektórych przypadkach zaburzenia barwnikowe wyprzedzają objawy chorób układowych, czyli mogą się pojawić, zanim jeszcze uda się postawić diagnozę. Wraz z przebarwieniami mogą być widoczne suche plamy, świąd, zaczerwienienie czy łuszczenie skóry.
Przebarwienia pozapalne
Przebarwienia pozapalne powstają przez to, że melanogeneza może być pobudzona miejscowo. Mogą też pojawiać się przez nierównomierne rozmieszczenie barwnika w skórze, które jest związane z niektórymi dermatozami, np. przy trądziku czy kontaktowym zapaleniu skóry. Pamiętaj też, że niektóre leki w połączeniu z ekspozycją na promieniowanie UV, mogą przyczyniać się do powstania przebarwień (np. leki przeciwdepresyjne, cytostatyki, niektóre antybiotyki czy leki przeciwgrzybicze). Przebarwienia pozapalne są trudne do usunięcia i wymagają cierpliwości i systematycznej pielęgnacji. Najczęściej zlokalizowane są na czole i żuchwie, ponieważ w tych miejscach głównie występują niedoskonałości, takie jak krostki, gulki czy wypryski.
Sprawdź też leki na trądzik.
