Brak kontroli nad zachowaniami seksualnymi to jeden z objawów seksoholizmu, podobnie jak:
- wzrastająca potrzeba różnego rodzaju doznań seksualnych
- niemożność poradzenia sobie z ciągłym napięciem seksualnym, czy ograniczeniem czynności erotycznych
- obsesyjne myślenie o seksie, fantazjowanie, ciągłe skojarzenia i sprowadzanie rozmów do tematu seksu
- permanentne korzystanie z usług agencji towarzystkich, umawianie się na przygodny seks po kilka – kilkanaście razy dziennie
- ignorowanie konsekwencji czynności erotycznych
- zaniedbywanie codziennych spraw związanych z życiem zawodowym, rodzinnym, wypoczynkiem na rzecz seksu
- rosnące wymagania wobec partnera, jeśli chodzi o zaspokajanie potrzeb seksualnych – np. naleganie na seks grupowy, sadystyczny
- doznawanie negatywnych emocji w momentach niezaspokojenia
- poczucie winy w związku ze swoimi zachowaniami
Terapia seksoholizmu
Zastanawiasz się jak walczyć z seksoholizmem? I czy istnieje coś takiego, jak leczenie seksoholizmu? Tak. Z każdym uzależniem można sobie poradzić.
Wszystko po to, by wrócić do zdrowego życia i odzyskać poczucie kontroli – jeśli nie samemu, to z pomocą specjalisty.
Żeby upewnić się, czy „lubisz seks za bardzo” i borykasz się z uzależnieniem od seksu, możesz udać się do seksuologa, ośrodków leczenia uzależnień czy poradni zdrowia psychicznego. Istnieje także grupa: Wspólnota Uzależnionych od Seksu i Miłości – jest to rodzaj terapii grupowej dla osób z zaburzeniami kompulsywno-obsesyjnymi.
O fachową opinię na temat terapii seksoholizmu postanowiłam zapytać Natalię Smogulecką z Ośrodka Terapii Uzależnień „Radzimowice” w Szklarskiej Porębie, która jest Specjalistą Psychoterapii Uzależnień, certyfikowanym przez brytyjskie towarzystwo ATSAC (Association for the Treatment of Sexual Addiction and Compulsivity).
Seksoholizm okiem eksperta - mówi Natalia Smogulecka
O uzależnieniu – jakimkolwiek – możemy mówić, kiedy spełnione są trzy warunki.
Po pierwsze
Jeśli osoba utraciła kontrolę nad danym zachowaniem, w tym wypadku seksualnym. Można to zaobserwować choćby po tym, że składa sobie obietnice typu „nigdy więcej”, albo „to już ostatni raz”, po czym notorycznie je łamie.
Po drugie
Jeśli mamy do czynienia z obsesją zachowania. Oznacza to, że coraz więcej myśli i czasu pochłania danej osobie planowanie, realizowanie oraz radzenie sobie z konsekwencjami zachowań seksualnych.
Po trzecie
Jeśli zachowania seksualne przynoszą w życiu danej osoby straty, np. moralne, zdrowotne, duchowe, zawodowe etc., a mimo to ktoś taki nie zaprzestaje tych zachowań.
| Przyczyną uzależnienia od zachowań seksualnych nie jest wysoki popęd seksualny. To tak jak by mówić, że ludzie którzy się kompulsywnie objadają, mają po prostu większy apetyt. |
Paula Hall * mówi o trzech źródłach uzależnienia od seksu:
- traumy i zaburzenia więzi z okresu dzieciństwa
- traumy w życiu dorosłym
- oraz łatwy dostęp do seksu (np. do pornografii albo z uwagi na pozycję społeczną czy zawód).
Dostęp do seksu lub materiałów seksualnych musi również wystąpić w pierwszym i drugim przypadku, żeby można było mówić o okolicznościach sprzyjających powstawaniu uzależnienia od zachowań seksualnych.
* Paula Hall, A New Classification Model for Sex Addiction, “Sex Addiction and Compulsivity”, vol. 20, Iss.4, 2013, ss. 279-291.
