Uzależnienie od hazardu − gdy grasz w pokera z życiem...

20. 8. 2019 · Natalia Klonowska · 3 minuty czytania
  • psychologia
Uzależnienie od hazardu − gdy grasz w pokera z życiem...

Uzależnienie od hazardu zaczyna się niewinnie. Ciężko wychwycić pierwsze momenty utraty kontroli. Uzależnienie najczęściej pozostaje tajemnicą samego gracza − ukrywa to przed rodziną, bliskimi i znajomymi z pracy. Oczywiście do czasu, aż dłużnicy nie zapukają do drzwi. Zobacz na czym polega uzależnienie od hazardu i jak sobie z nim poradzić.

Uzależnienie od hazardu − rodzaje

W latach 80. hazard patologiczny został sklasyfikowany jako zaburzenie kontroli impulsów. Dla porównania, do tej samej grupy zaburzeń zaliczono piromanię, czyli chorobliwą skłonność do podpalania lub zabaw z ogniem.

Obecnie, po wielu latach dyskusji, hazard jest postrzegany jako forma (drogiego) uzależnienia behawioralnego.

uzależnienie od hazardu

Wśród różnych klasyfikacji hazardu najbardziej popularny jest podział na hazard:

  • rekreacyjny − nie jest niczym niepokojącym, to zabawa i sposób na spędzanie wolnego czasu
  • ryzykowny − niesie ze sobą pewne ryzyko, ale ewentualne skutki nie są przytłaczające dla gracza
  • problemowy − negatywne konsekwencje gry mają poważniejszy charakter i trudniej się z nimi uporać
  • patologiczny − uzależnienie objawia się w pełni, gracz nie tylko nad nim nie panuje, ale odczuwa jego skutki: społecznie i zdrowotnie

Uzależnienie od hazardu − objawy

Niełatwo rozpoznać uzależnienie u bliskiej osoby, bo hazardzista ukrywa prawdę przed rodziną i znajomymi. Niepokojącymi syndromami dla bliskich są późniejsze niż zwykle powroty do domu, większy debet na wspólnym koncie, zmiany nastroju partnera, zamyślenie, nerwowość czy problemy ze snem.

uzależnienie od hazardu objawy

Zanim komornik lub wierzyciele zapukają do drzwi i zanim będzie można mówić o uzależnieniu, najpierw pojawia się faza zainteresowania hazardem. Najczęściej dotyczy ona nastolatków i trwa około 10 lat.

Okazjonalne granie może doprowadzić do fazy zwycięstw, która trwa 3 − 5 lat. Duże wygrane, pobudzenie i emocje wciągają gracza w wir dalszych zakładów. Faza zwycięstw to też ryzyko coraz większych niepowodzeń i utraty sporej gotówki.

Stąd już tylko krok do fazy strat, gdzie hazardzista zadłuża się u wierzycieli, oszukuje rodzinę, kłamie w pracy, a ewentualne wygrane idą na spłatę długów.

uzależnienie od hazardu u dorosłych

Wiara gracza w wielką wygraną nie pozwala się mu wycofać, ale brak środków i coraz większe długi wpędzają go w fazę desperacji. Jest to czas separacji od rodziny, wyrzutów sumienia, psychicznego wyczerpania a nawet oszustw i przestępstw. To ostatni moment na zwrócenie się po pomoc.

Uzależnienie od hazardu − leczenie

Jak leczyć uzależnienie od hazardu? Najlepiej udać się do poleconego specjalisty terapii uzależnień, który pomoże zrozumieć sytuację i pokaże, jak pracować nad mechanizmami pchającmi gracza w stronę ryzykownych zachowań. Przed postawieniem diagnozy potrzebna będzie rozmowa nie tylko z uzależnionym, ale także z jego bliskimi. Gracz musi być zaangażowany w psychoterapię, żeby mogła przynieść efekty. Leczenie kontunuuje się w poradni po zakończeniu podstawowego programu psychoterapii.  

hazard uzależnienie

Samodzielne próby zapanowania nad hazardem mogą być skuteczne, ale tylko, gdy nie jest to hazard patologiczny. Co można zrobić, żeby nałóg nie rozwinął się do tego stopnia? Przede wszystkim warto nauczyć sie przegrywać i nie kontynuować gry w ramach rewanżu. Lepiej unikać gry w momentach emocjonalnego czy alkoholowego pobudzenia lub wręcz przeciwnie – w chwilach obniżonego nastroju. Za wszelką cenę unikaj pożyczania pieniędzy, zadłużania się i wykorzystywania wspólnie zarobionych pienędzy do własnych, oczywistych celów. Gracz musi koniecznie ograniczyć do minimum czas poświecany na granie, najlepiej zerwać kontakty z innymi grającymi nałogowo.

Więcej artykułów na ten temat

Natalia Klonowska