Zakażenie Proteus mirabilis − jak leczyć infekcję pęcherza moczowego?

30. 6. 2018 · Klaudia Dopytalska · 4 minuty czytania
Zakażenie Proteus mirabilis − jak leczyć infekcję pęcherza moczowego?

Zakażenie układu moczowego (ZUM) to bardzo częsta przypadłość zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Infekcja pęcherza moczowego może sprawiać Ci ból, pieczenie podczas oddawania moczu, a także częstą potrzebę wychodzenia do toalety. Proteus mirabilis w moczu powoduje nieprzyjemny zapach i mętny wygląd moczu. Proteus mirabilis − jak leczyć i jak unikać zakażenia układu moczowego.

Zakażenie układu moczowego − objawy

Zakażenie układu moczowego objawia się:

  • tzw. dyzurią, czyli bólem,
  • pieczeniem podczas oddawania moczu,
  • częstomoczem,
  • bolesnym parciem na mocz
  • bólem w dolnej części brzucha przy wypełnionym pęcherzu moczowym.

Podczas infekcji pęcherza moczowego, oddawany mocz jest często mętny, nieprzyjemnie pachnie, mogą pojawić się  w nim: wydzielina ropna, a także erytrocyty, które dają obraz krwinkomoczu czy krwiomoczu.

Objawy zakażenia układu moczowego

Infekcja może dotyczyć jedynie pęcherza moczowego, jak również przechodzić w wyższe partie układu moczowego i powodować odmiedniczkowe zapalenie nerek. Ta choroba objawia się często gorączką, bólem w okolicy lędźwiowej, szczególnie przy opukiwaniu tej okolicy (dodatni objaw Goldflama).

Niekiedy zakażenie układu moczowego przebiega bezobjawowo − szczególnie u małych dzieci, osób starszych czy pacjentów zacewnikowanych.

Zakażenia układu moczowego − przyczyny

Infekcja może mieć przyczynę endogenną − poprzez drobnoustroje, które znajdują się w przewodzie pokarmowym lub na skórze, albo pochodzić z zewnątrz − poprzez przeniesienie zakażenia przez personel medyczny lub podczas stosunku seksualnego.

Na zakażenie układu moczowego szczególnie narażone są pewne grupy chorych. Są to przede wszystkim kobiety, a to ze względu na swoją krótszą cewkę moczową. Na infekcję pęcherza moczowego bardziej narażone są także osoby młode, kobiety w ciąży oraz pacjenci w podeszłym wieku.

Częściej również chorują osoby aktywne seksualnie, z uszkodzonym układem nerwowym z uwagi na niekontrolowane oddawanie moczu lub pacjenci po inwazyjnych procedurach w zakresie układu moczowego.

Zakażeniu pęcherza moczowego mogą też sprzyjać inne choroby, np. cukrzyca, powiększenie gruczołu krokowego, kamica nerkowa czy inne schorzenia, które wymagają od Ciebie przyjmowania leków immunosupresyjnych (np. osoby po przeszczepach narządów).

Z dużym ryzykiem zakażenia układu moczowego wiąże się także wprowadzony na stałe lub czasowo cewnik do pęcherza moczowego − im dłuższy czas zacewnikowania, tym większe prawdopodobieństwo nadkażeń bakteryjnych. Statystyki wskazują, że po kilku tygodniach od zacewnikowania zakażenie występuje u większości pacjentów.

Przyczyny zakażenia układu moczowego

Najczęstszą przyczyną infekcji pęcherza moczowego jest bakteria Esherichia coli.  W mniejszym stopniu zakażenie układu moczowego spowodowane są Klebsiella pneumoniae, Proteus, mirabilis Enterobacter aerogenes, Enterococcus faecalis, Seratia spp. czy Staphylococcus aureus.

U pacjentów z kamicą dróg moczowy oraz u osób cewnikowanych częstą przyczyną infekcji pęcherza moczowego jest bakteria Proteus mirabilis.

Bakteria Proteus mirabilis − leczenie

Nieleczona infekcja pęcherza moczowego może prowadzić do różnego rodzaju powikłań − od kamicy moczowej po blokadę cewnika, zapalenie gruczołu krokowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, po zakażenie ogólnoustrojowe. Proteus mirabilis znacznie zwiększa też ryzyko powstania kamicy nerkowej. Dlatego już przy pierwszych niepokojących objawach ze strony układu moczowego zgłoś się do lekarza, żeby jak najszybciej wdrożyć odpowiednie leczenie.

Leczenie bakterii Proteus mirabilis

Proteus mirabilis to powszechnie występująca, urzęsiona bakteria gram ujemna, która jest jedną z przyczyn infekcji pęcherza moczowego u osób cewnikowanych. U osób takich dochodzi do kolonizacji i wytworzenia biofilmu bakteryjnego. Bakteria ta ma zdolność adhezji, czyli przyklejania się, do wszystkich typów stosowanych w praktyce cewników. Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania infekcji cewnika jest jego jak najkrótsze stosowanie. Często, jeśli dojdzie do zakażenia układu moczowego u chorego cewnikowanego, niezbędne jest usunięcie cewnika.

Bakterią tą można się także zarazić podczas kontaktu seksualnego.

Kiedy lekarz podejrzewa u Ciebie zakażenie pęcherza moczowego, a w badaniu wyjdą bakterie w moczu (znamienna bakteriuria), to wybierze dla Ciebie odpowiedni antybiotyk.

Bakteria ta niekiedy wykazuje odporność na niektóre powszechnie stosowane antybiotyki. Żeby określić, na jakie antybiotyki jest odporna ta bakteria, najlepiej wykonać posiew moczu z oceną antybiogramu i wdrożyć leczenie celowane.

U pacjentów cewnikowanych istotną kwestią jest profilaktyka i skracanie okresów cewnikowania.

Klaudia Dopytalska