Przejdź do głównej treści
0 wyników
  • Microcart closed
  • Tiomersal w szczepionkach

    18. 9. 2026 · 5 minut czytania
    wiedza farmaceutyczna

    Tiomersal to konserwant zawierający etylortęć, stosowany od dekad w niektórych szczepionkach. Choć został wycofany z preparatów pediatrycznych, wciąż bywa mylony z toksyczną rtęcią metaliczną znaną z termometrów. Wyjaśniamy, czym faktycznie jest, do czego służył i co mówią o jego bezpieczeństwie badania naukowe.

    dr n. biol., mgr farm. Barbara Bukowska
    dr n. biol., mgr farm. Barbara Bukowska
    Tiomersal w szczepionkach

    Mimo że od wycofania tiomersalu z preparatów pediatrycznych minęły już dekady, składnik ten wciąż budzi kontrowersje. Obawy wynikają najczęściej z faktu, że tiomersal w szczepionkach bywa utożsamiany z toksyczną rtęcią znaną z tradycyjnych termometrów. W artykule wyjaśniamy, czym dokładnie jest tiomersal, w jakim celu był stosowany i co na temat jego bezpieczeństwa mówią badania naukowe. 

    Z tego artykułu dowiesz się:

    • czym jest tiomersal i jaką rolę odgrywał w produkcji leków,
    • czym etylortęć różni się od metylortęci obecnej w rybach i owocach morza,
    • w jakich lekach i preparatach można go jeszcze spotkać, 
    • co mówią badania naukowe na temat rzekomego związku tiomersalu z autyzmem,
    • jakie działania niepożądane mogą wystąpić po kontakcie z tym konserwantem.

    Czym jest tiomersal i jaką pełni funkcję?

    Tiomersal to organiczny związek rtęci, a mówiąc dokładniej: sól sodowa kwasu etylortęciotiosalicylowego. W przemyśle farmaceutycznym i kosmetycznym był powszechnie wykorzystywany już od lat 30. XX wieku jako wysoce skuteczny środek konserwujący i przeciwbakteryjny.

    Głównym zadaniem tiomersalu było zapobieganie namnażaniu się chorobotwórczych bakterii (np. gronkowców) oraz grzybów w preparatach medycznych. Miało to szczególne znaczenie zwłaszcza w przypadku fiolek wielodawkowych, z których wielokrotnie pobierano lek igłą, co stwarzało ryzyko przypadkowego skażenia mikrobiologicznego.

    Należy pamiętać, że tiomersal nie jest czystą rtęcią metaliczną ani nieorganiczną. W organizmie rozpada się na etylortęć oraz tiosalicylan, które nie wykazują właściwości przypisywanych rtęci w postaci pierwiastkowej.

    Sprawdź leki na odporność

    Etylortęć a metylortęć: dlaczego to ważne rozróżnienie?

    Większość obaw dotyczących rtęci bierze się z doniesień o zatruciach środowiskowych. O tym jednak, czy wystąpią objawy toksycznego zatrucia, decyduje rodzaj cząsteczki, z jaką styka się organizm.

    Cecha Etylortęć (z tiomersalu) Metylortęć (ze środowiska i ryb)
    Główne źródło Dawne konserwanty farmaceutyczne Zanieczyszczona żywność (duże ryby drapieżne, owoce morza)
    Czas półtrwania w ciele Krótki (ok. 4–9 dni) Bardzo długi (ok. 50 dni)
    Kumulacja w tkankach Bardzo niska, szybko usuwana z krwioobiegu Wysoka, łatwo kumuluje się w mózgu i narządach
    Droga eliminacji Wydalana sprawnie z przewodu pokarmowego z kałem Wolny proces metaboliczny, obciążający nerki i OUN

    Etylortęć powstająca z rozpadu tiomersalu nie odkłada się w tkankach w taki sposób jak metylortęć. Ze względu na krótki czas półtrwania organizm pozbywa się jej naturalnymi drogami eliminacji w ciągu kilku dni od podania, co uniemożliwia osiągnięcie toksycznego stężenia przy standardowych, śladowych ilościach konserwantu.

    Sprawdź popularne kategorie

    W jakich preparatach można dziś znaleźć tiomersal?

    W ramach działań zapobiegawczych oraz dzięki rozwojowi technologii jednorazowych ampułkostrzykawek producenci wyeliminowali tiomersal z niemal wszystkich rutynowych preparatów. 

    W obowiązkowym kalendarzu szczepień dziecięcych stosowane są obecnie preparaty jednodawkowe, które nie zawierają tiomersalu. Spotkać go można w pojedynczych preparatach tradycyjnych. Należą do nich m.in.:

    • szczepionka DT – przeciw błonicy i tężcowi, stosowana w przypadku wystąpienia przeciwwskazań do szczepienia przeciw krztuścowi,
    • szczepionka d – przeciw błonicy o zmniejszonej zawartości antygenu, przeznaczona jako dawka przypominająca dla młodzieży i dorosłych.

    Tiomersal jest wykorzystywany w preparatach produkowanych na rynki krajów rozwijających się, gdzie chłodniczy łańcuch dystrybucji wymaga silnej ochrony antyseptycznej.

    Związek ten bywa wciąż stosowany jako konserwant w niektórych produktach do oczu (m.in. kroplach).

    Czy tiomersal jest bezpieczny? Co mówią badania?

    Bezpieczeństwo tiomersalu zostało poddane setkom rygorystycznych analiz na całym świecie. Niezależne instytucje zdrowia publicznego, w tym Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), Europejska Agencja Leków (EMA), amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) oraz Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC), zgodnie potwierdzają, że śladowe ilości tiomersalu stosowane w farmacji nie wykazują toksyczności ani nie powodują uszkodzeń układu nerwowego.

    Mit o rzekomym wywoływaniu autyzmu lub zaburzeń neurorozwojowych wziął swój początek z opublikowanej pod koniec lat 90. pracy badawczej, która po wnikliwym śledztwie została oficjalnie wycofana z czasopisma medycznego z powodu sfałszowania danych i manipulacji faktami. Żadne rzetelne, zakrojone na szeroką skalę badania populacyjne prowadzone w kolejnych dekadach nie potwierdziły związku przyczynowo-skutkowego między ekspozycją na tiomersal a rozwojem zaburzeń ze spektrum autyzmu.

    tiomersal

    Możliwe działania niepożądane tiomersalu

    Tiomersal może wywołać reakcję biologiczną, choć ma ona niemal wyłącznie podłoże alergiczne, a nie toksyczne.

    U osób ze szczególną predyspozycją kontakt z tą substancją może wywołać miejscową reakcję nadwrażliwości, która objawia się:

    • niewielkim zaczerwienieniem, 
    • swędzeniem,
    • obrzękiem w miejscu wstrzyknięcia.

    Dolegliwości zwykle ustępują samoistnie w ciągu 24–48 godzin. Ciężkie reakcje uogólnione (np. anafilaksja) wywołane samym konserwantem należą do zjawisk skrajnie rzadkich.

    FAQ – Często zadawane pytania

    Co jeszcze warto zapamiętać o tiomersalu?

    Podsumowanie

    Tiomersal w szczepionkach przez dziesięciolecia był wykorzystywany jako konserwant. Choć obecnie wycofano go z rutynowych szczepionek dziecięcych, obszerne dane naukowe jednoznacznie potwierdzają bezpieczeństwo substancji w dawkach farmaceutycznych. Powstająca w wyniku przemian tiomersalu etylortęć nie kumuluje się w organizmie i nie stanowi zagrożenia dla zdrowia pacjentów.

    Źródła:

    1. Co to jest tiomersal i czym się różni od metylortęci?, https://szczepienia.pzh.gov.pl/faq/6439/, [dostęp: 15.09.2026 r.]
    2. Jakie szczepionki dostępne w Polsce zawierają tiomersal? https://szczepienia.pzh.gov.pl/faq/jakie-szczepionki-dostepne-w-polsce-zawieraja-tiomersal/, [dostęp: 15.09.2026 r.]
    3. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25862449/, [dostęp: 15.09.2026 r.]
    4. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/24814559/, [dostęp: 15.09.2026 r.]
    O autorze
    dr n. biol., mgr farm. Barbara Bukowska
    dr n. biol., mgr farm. Barbara Bukowska
    dr n. biol., mgr farm. Barbara Bukowska ukończyła studia magisterskie na kierunku farmacja na Akademii Medycznej (obecnie Uniwersytet Medyczny) im. Piastów Śląskich we Wrocławiu oraz na kierunku ochrona środowiska na Uniwersytecie Łódzkim, na którym również realizowała studia doktoranckie z dziedziny biofizyki. Zdobywała doświadczenie, pracując w aptece, firmie farmaceutycznej oraz na uczelni wyższej. Od 2 lat prowadzi własną działalność, skupiającą się na wspieraniu branży medycznej w tworzeniu profesjonalnych, opartych na aktualnej wiedzy treści i materiałów edukacyjnych. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości, regularnie publikuje artykuły skierowane do farmaceutów w Biuletynie informacyjnym Okręgowej Izby Aptekarskiej w Warszawie. Czas wolny spędza, pochłaniając książki – najchętniej kryminały z wątkiem medycznym w tle. Link do strony: www.benescriptum.pl
    Przeczytaj więcej od tego autora
    O autorze
    dr n. biol., mgr farm. Barbara Bukowska
    dr n. biol., mgr farm. Barbara Bukowska
    dr n. biol., mgr farm. Barbara Bukowska ukończyła studia magisterskie na kierunku farmacja na Akademii Medycznej (obecnie Uniwersytet Medyczny) im. Piastów Śląskich we Wrocławiu oraz na kierunku ochrona środowiska na...
    Przeczytaj więcej od tego autora