Zaburzenia adaptacyjne − objawy
Objawy u dzieci i młodzieży mają zazwyczaj charakter behawioralny, może to być: opuszczanie szkoły, bójka lub „aktorstwo”. Dorośli częściej odczuwają objawy emocjonalne, takie jak smutek i lęk.
Objawy są różnorodne, ale wszystko sprowadza się do poczucia braku kontroli i lęku. Osoba, która znalazła się w trudnej sytuacji i sobie z nią nie radzi, nieustannie się zamartwia. W efekcie musi mierzyć się z całym szeregiem negatywnych emocji: obniżonym nastrojem, drażliwością, smutkiem, niepokojem, przygnębieniem, a nawet własną wybuchowością i agresją.
Objawy te zwykle rozpoczynają się w ciągu 3 miesięcy od zaistniałej sytuacji i trwają nie dłużej niż 6 miesięcy po zakończeniu zdarzenia. Takie sytuacje w znacznym stopniu pogarszają komfort życia i niszczą poczucie szczęścia.
Sprawdź też preparaty poprawiające nastrój.
Zaburzenia adaptacyjne − jak sobie radzić ze zmianą?
Farmakoterapia w połączeniu z psychoterapią w wielu przypadkach pomaga uwolnić się od przytłaczających stanów lękowych i niepokoju.
Natomiast najpierw warto rozpocząć pracę nad zmianą nastawienia i poszukać sposobów na złapanie zdrowego dystansu. Krzywa Fishera, która jest odzwierciedleniem koncepcji zmiany w ludzkim życiu, ukazuje kolejne, przewidywalne stany emocjonalne na drodze każdego, kto tej zmiany doświadcza. Na początku jest niepokój, czasem złość, entuzjazm, strach, zagrożenie, poczucie winy, stan depresyjny, ale potem przychodzi stopniowa akceptacja, odzyskiwanie sił i nowy rozdział w życiu. Schemat zmian jest zawsze podobny, ale dużo zależy od indywidualnych cech osobowości każdego człowieka.
Osoby wrażliwe zawsze będą reagowały mocniej i przeżywały wszystko ze zdwojoną siłą. Psychologowie wskazują na ogromną rolę rodziny i przyjaciół, których wsparcie jest bezcenne w trudnych chwilach.
