Niedobór wapnia w organizmie − przyczyny
Hipokalcemia to spadek poziomu wapnia w surowicy krwi poniżej 2,25 mmol/l.
Jakie są możliwe przyczyny takiego stanu?
- zbyt mało wapnia dostarczanego w diecie
- niedostateczne wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego
- nadmierna utrata wapnia z moczem
- nadmierne odkładanie wapnia w tkankach miękkich lub kościach
- niedobór witaminy D
- niedoczynność przytarczyc, ich uszkodzenie lub oporność tkanek na działanie hormonu przytarczyc
- wyniszczenie organizmu
Sprawdź też, jak wzmocnić kości.
Jak widzisz, przyczyn może być wiele, a każdy podpunkt zawiera w sobie kolejne możliwości takiego stanu rzeczy (np. utrata wapnia z moczem może być spowodowana zaburzeniem czynności nerek, ale też stosowanymi lekami). Żeby znaleźć powód hipokalcemii konieczne jest więc rozszerzenie panelu badań i indywidualna analiza przypadku.
Objawy niedoboru wapnia
Objawy niedoboru wapnia (aktywnego biologicznie) we krwi są związane z zaburzeniem funkcjonowanie układu nerwowo-mięśniowego. Niedobór wapnia objawia się tężyczką lub jej równoważnikami.
Jak wygląda napad tężyczkowy? Otóż początkowo możesz poczuć drętwienie palców i okolicy ust. Następnie dochodzi do symetrycznego drętwienia i skurczy mięśni rąk, a potem także przedramion i ramion. Charakterystyczna jest tzw. „ręka położnika”, czyli maksymalne zgięcie 4 i 5 palca przy wyproście pozostałych.
Objawy dotyczą także twarzy (skurcz powiek, „usta karpia”- czyli zaciśnięcie mięśni wokół ust), klatki piersiowej i nóg. Przez cały czas chory pozostaje świadomy, ale nie kontroluje skurczy.
Inne dolegliwości, jakie mogą być obecne to tzw. równoważniki tężyczki.
Należą do nich:
- światłowstręt
- podwójne widzenie
- napad astmy
- ból w klatce piersiowej (skurcz tętnic wieńcowych)
- kołatanie serca
- ból brzucha
- napad migreny
- utrata przytomności
U niektórych, pozornie zdrowych osób, bez napadów tężyczkowych, można wykryć tężyczkę utajoną. Wtedy, po uderzeniu młoteczkiem w nerw twarzowy ujawni się skurcz mięśni twarzy (objaw Chwostka), a „ręka położnika” pojawi się po uciśnięciu ramienia mankietem ciśnieniomierza (objaw Trousseau). Warto również wiedzieć i pamiętać, że łagodny i niewielki niedobór wapnia często nie powoduje żadnych objawów.
Sprawdź też, co jeść, a czego unikać przy osteoporozie.
Długofalowe skutki niedoboru wapnia
Długotrwały niedobór wapnia w diecie u dzieci i młodych ludzi w okresie wzrostu może skutkować krzywicą, próchnicą i zaburzeniami rozwoju zębów i zmniejszeniem szczytowej masy kostnej.
U osób dorosłych natomiast, a szczególnie u kobiet po menopauzie, niedobór wapnia w diecie lub jego zaburzone wchłanianie będzie mobilizować wapń z kości, prowadzić do ich demineralizacji i przyczyniać się do rozwoju osteoporozy. Organizm w tym przypadku dąży do zachowania prawidłowych poziomów wapnia w surowicy, dlatego pobiera go z kości. Wiele niecharakterystycznych objawów może być spowodowane przez brak wapnia w organizmie w prawidłowych ilościach. Są to na przykład problemy ze snem, skurcze i drętwienia, kiepska krzepliwość krwi, skórne reakcje alergiczne i wysypki, zaburzenia apetytu czy też kłopoty z pamięcią.
Sprawdź też leki i suplementy na osteoporozę.
Niedobór wapnia − co dalej?
Pamiętaj, że gospodarka wapniowo-fosforanowa w Twoim organizmie opiera się na złożonych i skomplikowanych procesach. Zaburzenia mogą przebiegać bezobjawowo lub objawiać się w niecharakterystyczny sposób. Na brak wapnia w organizmie mogą wpływać zarówno zaburzenia hormonalne, nieprawidłowa dieta, choroby nerek, jak i wiele innych. Wnikliwa analiza, wywiad lekarski i diagnostyka poprowadzona we właściwym kierunku są konieczne do postawienia adekwatnego rozpoznania, które będzie potrzebne, żeby rozpocząć leczenie.
W wielu przypadkach potrzebnym działaniem okaże się suplementacja wapnia i witaminy D, ale zawsze warto pamiętać o zdrowej i zbilansowanej diecie. Podstawowym źródłem wapnia jest oczywiście mleko i przetwory mleczne. Istnieją także produkty, które zmniejszają i utrudniają jego wchłanianie.
