Naciągnięta pachwina – objawy, leczenie i ćwiczenia

Naciągnięta pachwina to częsta bolączka osób uprawiających sporty lub dźwigających na co dzień ciężkie przedmioty. Przykre objawy bólowe, które towarzyszą kontuzji, wiążą się z dużym dyskomfortem ograniczającym funkcjonowanie i utrudniającym wykonywanie codziennych czynności. Dowiedz się, w jaki sposób skutecznie poradzić sobie z tym problemem.

Jakie są najczęstsze przyczyny naciągniętej pachwiny?

W obszar pachwiny wchodzi wiele struktur. Są to m.in. mięśnie z grupy przywodzicieli – (grzebieniowy, przywodziciel krótki, długi, wielki) oraz mięsień biodrowo-lędźwiowy, który przechodzi pod więzadłem pachwinowym. Naciągnięty mięsień pachwiny może być ściśle związany ze zbyt słabymi mięśniami biodra, pośladków oraz dolnej części pleców. Uraz zwykle występuje jednostronnie z powodu skręcenia lub nagłego naciągnięcia mięśni. Bardzo często na dolegliwość skarżą się osoby uprawiające sport. Nieprawidłowa rozgrzewka, zbyt dynamiczny lub nieprecyzyjnie wykonany ruch mogą doprowadzić do naciągnięcia mięśni, ścięgien, a także więzadeł w tym obszarze.

Naciągnięcie pachwiny może być także skutkiem braku elastyczności tkanek przyśrodkowej strony uda bądź zaburzonej stabilizacji stawu biodrowego lub miednicy. Kontuzja bardzo często pojawia się podczas upadku oraz nieumiejętnego podnoszenia ciężkich przedmiotów. Oprócz przyczyn mechanicznych objawy naciągnięcia pachwiny często towarzyszą problemom z kręgosłupem, przepuklinie pachwinowej lub innym schorzeniom, takim jak konflikt udowo-panewkowy. Ból w pachwinie u mężczyzn bez uchwytnej przyczyn powinien być natychmiastowo skonsultowany z lekarzem.

Naciągnięta pachwina – objawy

Charakterystycznym objawem kontuzji jaką są naciągnięte mięśnie pachwiny jest ból o różnym stopniu nasilenia, a także tkliwość w obrębie pachwiny i wewnętrznej strony uda. Przybiera ostry, kłujący charakter i narasta podczas podnoszenia kolana, łączenia nóg ze sobą czy obciążania kończyny. Bardzo często promieniuje też do okolicznych obszarów (kolan, stawów biodrowych, odcinka lędźwiowego, a nawet jąder czy odbytu). Dolegliwości ulegają nasileniu podczas intensywnego śmiechu, kaszlu czy kichania. 

Pacjent odczuwa ograniczenie ruchomości biodra – szczególnie rotacji zewnętrznej i odwiedzenia. Nagle łatwa czynność jak np. wstawanie z łóżka czy wysiadanie z auta staje się trudna do wykonania. Oprócz bólu w okolicy pachwiny może pojawić się obrzęk, co jeszcze bardziej utrudnia poruszanie kończyną. Dodatkowo bardzo często w miejscu urazu powstaje krwiak. W badaniu fizykalnym może być wyczuwalne przerwanie ciągłości mięśnia czy ścięgna lub jego wyraźne wyszczuplenie.

Sprawdź też, ból pachwiny w ciąży.

Sprawdź popularne kategorie

Naciągnięcie pachwiny – ile trwa?

Czas powrotu do pełnej sprawności to kwestia indywidualna i zależy między innymi od stopnia kontuzji, ogólnego stanu zdrowia, oraz stylu życia. Zazwyczaj do pełnej regeneracji struktur potrzeba ok. 4 tygodni.

Naciągnięcie pachwiny – co robić?

Objawy naciągniętej pachwiny w większości przypadków nie ustępują samoczynnie. Dlatego konsultacja z lekarzem jest niezbędna. Jednak zanim dotrzemy do gabinetu, możemy sobie pomóc w odczuwanych dolegliwościach. Niektórzy, szczególnie sportowcy, zastanawiają się zaraz po diagnozie, jaką jest naciągnięta pachwina, ile przerwy w normalnej aktywności i wykonywaniu ćwiczeń ich czeka. Po urazie należy na jakiś czas zrezygnować z uprawiania sportu i zadbać o właściwą regenerację, by uniknąć ponownego nadwyrężenia. Doskonale sprawdzą się okłady chłodzące na naciągnięcie pachwiny. To szybkie i łatwo dostępne rozwiązanie, które skutecznie łagodzi dolegliwości bólowe i stan zapalny. Można je kupić w aptece i samodzielnie stosować w domu.

Naciągnięta pachwina – leczenie

Leczenie warto zacząć od wizyty u specjalisty, który zbada uraz i wyznaczy odpowiednią terapię. Wspomagająco lekarz zaleci na pewno różnego rodzaju maści na bóle mięśni oraz maści na siniaki. W celu stabilizacji i ograniczenia gwałtownych ruchów warto sięgnąć po bandaże elastyczne. Ich lekkość oraz odpowiednia struktura pozwalają idealnie dopasować się do ciała, nie powodując dyskomfortu i ciężkiego uczucia noszenia. 

Rekonwalescencję wspomagają również różnego rodzaju maści na bóle mięśni  oraz maści na siniaki. W celu stabilizacji i ograniczenia gwałtownych ruchów warto sięgnąć po bandaże elastyczne. Ich lekkość oraz odpowiednia struktura pozwalają idealnie dopasować się do ciała, nie powodując dyskomfortu i ciężkiego uczucia noszenia.

Podczas wizyty u lekarza istotne jest, by pacjent ustalił, w jakich okolicznościach pojawił się ból, co powoduje jego nasilenie oraz czy ból ma charakter promieniujący do innych obszarów ciała. W przypadku nadwyrężenia pachwiny standardem jest ultrasonografia diagnostyczna (USG), która daje dynamiczny obraz włókien mięśniowych oraz bardzo dokładną wizualizację dotkniętego obszaru. Dzięki temu specjalista na podstawie wywiadu i badania obrazowego będzie mógł ustalić odpowiednią diagnozę oraz zaproponować leczenie.

Naciągnięta pachwina – ćwiczenia

Ich działanie ma na celu wzmocnienie mięśni brzucha, odcinka lędźwiowego kręgosłupa oraz mobilizację stawu biodrowego. Plan musi być dostosowany do stopnia kontuzji oraz odczuwanych dolegliwości. Oto kilka przykładowych ćwiczeń:

1. Rozciąganie pachwiny w pozycji motyla – celem ćwiczenia jest rozciąganie mięśni przywodzicieli oraz wewnętrznej części ud.

Pozycja wyjściowa: przyjmij pozycję siedzącą z wyprostowanymi plecami, kolana ustaw na zewnątrz i złącz podeszwy stóp.

Ruch: pozostań w tej pozycji przez około 30 sekund. Powinieneś wówczas czuć napięcie w pachwinie, by je pogłębić można wywrzeć nacisk na kolana, kierując je w kierunku ziemi (dobrze jest wykonywać przy tym głęboki wydech). Ćwiczenie należy robić dokładnie i powoli.

2. Odwodzenie biodra z użyciem taśm

Pozycja wyjściowa: połóż się na boku z nogami ugiętymi w kolanach, nad którymi znajduje się guma elastyczna o indywidualnie dobranym stopniu oporu.

Ruch: Wykonuj ruch odwodzenia w stawie biodrowym, unosząc kolano i utrzymując złączone pięty.

3. Odwodzenie biodra w leżeniu na boku

Pozycja wyjściowa: połóż się na boku (po stronie zdrowej), ugnij kolano, a drugą kończynę pozostaw wyprostowaną.

Ruch: przesuwaj piętą po ścianie w górę i w dół. Szczególną uwagę zwróć na ustawienie miednicy – powinna być przez cały czas stabilna i ułożona w pozycji neutralnej.

Ćwiczenia rób 2 razy dziennie po 10 powtórzeń i stopniowo w miarę ustąpienia dolegliwości zwiększaj ich intensywność. Pamiętaj, wykonuj je do granicy bólu – jeśli dolegliwości się zaostrzą, zrezygnuj z nich i niezwłocznie udaj się do lekarza.

Rehabilitacja naciągniętej pachwiny

Niezależnie od tego, czy został naciągnięty przywodziciel pachwiny, czy też to jednak naciągnięte ścięgno w pachwinie daj dolegliwości bólowe - bez rehabilitacji będzie ciężko z tego wyjść. Ze względu na to, że objawy u pacjentów mogą być różne i mieć odmienną przyczynę, rehabilitacja po naderwaniu mięśni pachwiny to złożony proces, którego celem jest przywrócenie elastyczności i wytrzymałości tkanek oraz pełnej funkcji kończyny dolnej. Kluczowym badaniem w gabinecie fizjoterapeuty przy naciągnięciu pachwiny powinna być ocena napięcia mięśniowego oraz zakresu ruchu.

Działania rehabilitacyjne powinny opierać się na odpowiednio dobranych ćwiczeniach rozciągających oraz wzmacniających. Mają one na celu przede wszystkim poprawić zakres ruchu, uelastycznić ścięgna i więzadła, a tym samym przyspieszyć powrót do pełnej, bezbólowej aktywności i zapobiegać dalszym urazom. Fizjoterapię może wspomóc także taping, zwany plastrowaniem dynamicznym. Odpowiednia aplikacja taśm oddziałuje na receptory bólu, mięśnie, stawy oraz układ limfatyczny pomagając w redukcji dolegliwości bólowych, aktywacji uszkodzonych struktur oraz normalizacji napięcia mięśniowego.

Naciągnięta pachwina – podsumowanie

Na naciągnięcie pachwiny głównie narażone są osoby uprawiające sporty bez wcześniejszej rozgrzewki. Do kontuzji dochodzi również podczas intensywnych ruchów biodrem. Objawy bólowe można łagodzić za pomocą okładów chłodzących, maści oraz farmakoterapii. Ważnym elementem rekonwalescencji jest rehabilitacja w postaci ćwiczeń rozciągających i wzmacniających.

Źródła:

1. Duckworth A. D., Porter D. E., Ralston S. H., Ortopedia traumatologia i reumatologia. Wydawnictwo Edra Urban & Partner, Wrocław 2009.
2. Spodaryk K., Patologia narządu ruchu, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2002.
3. G. Cooper, J.E. Herrera, Leczenie zachowawcze w schorzeniach narządu ruchu, 2010.