Chód kaczkowaty, czyli poruszanie się do przodu połączone z kołysaniem na boki, swoją nazwę zawdzięcza podobieństwu do chodu kaczki. Jest to schorzenie, które może występować już u najmłodszych dzieci, jak i pojawić się z wiekiem. Z czego dokładnie wynika ta patologia chodu i o czym może świadczyć?
Chód kaczkowaty − co to takiego?
Zdolność człowieka do chodzenia wymaga współdziałania różnych układów w organizmie. Bez odpowiedniej kooperacji układu nerwowego, układu kostno-stawowego i mięśni i narządu wzroku, chodzenie byłoby niemożliwe. Odpowiednia obserwacja podłoża jest następnie przekazywana przez sygnały nerwowe do narządów wykonawczych − mięśni i stawów. Jeśli każdy z tych elementów dobrze działa, chodzisz prawidłowo. Jeśli któryś z nich działa nieprawidłowo, pojawiają się zależne od tego wadliwego elementu dysfunkcje.
Chód kaczkowaty to rodzaj patologicznego poruszania się. Jest on związany z niedowładem i nieprawidłowym funkcjonowaniem mięśni obręczy barkowej i ud. Temu rodzajowi poruszania się towarzyszy charakterystyczne kołysanie się na boki podczas chodzenia i utrudnione poruszanie się po schodach.
Mała siła mięśniowa, która stabilizuje miednicę, przekłada się na problemy z postawą w momencie odrywania jednej z kończyn od podłoża. W momencie, kiedy chory stoi na obu kończynach ciało ustawione jest równo i prosto. Jednak w efekcie dysfunkcji mięśni pośladkowych miednica nie ma odpowiedniej stabilizacji. Dlatego też, kiedy ciężar ciała jest przerzucany tylko na jedną nogę (podniesienie jednej z kończyn, pierwsza faza chodu) miednica automatycznie nachyla się kierunku kończyny, która jest w tym momencie podporą. Dzieje się tak, bo siła mięśniowa stabilizująca miednicę jest zbyt słaba. Towarzyszy temu częste odchylenie obręczy barkowej w przeciwległym kierunku. To charakterystyczne pochylenie tułowia jest najlepiej widoczne, kiedy patrzysz na osobę dotkniętą z przodu lub z tyłu w sytuacji, kiedy idzie lub po prostu przekłada ciężar ciała na jedną z nóg.
Sprawdź też, jak uniknąć zwyrodnienia stawu biodrowego.
Ciało z 2 punktami podporu jest ustawione względnie równo. Przy przenoszeniu ciężaru z jednej nogi na drugą (jeden punkt podporu) wykrzywia się. Podczas chodzenia można zaobserwować charakterystyczne kołysanie się na boki. Jeśli ruch ten zostaje odpowiednio utrwalony z czasem, powstaje chód kaczkowaty.
