Tępy uraz ucha zewnętrznego może prowadzić do powstania krwiaka małżowiny usznej. Brak reakcji lub nieskuteczne czy zbyt późno podjęte leczenie skutkuje trwałym zniekształceniem, co nazywa się w medycynie uchem kalafiorowatym lub uchem zapaśnika. W jaki sposób powstaje ta deformacja, jak jej zapobiec i na czym polega odpowiednie leczenie?
Jak zbudowane jest ucho?
Ucho dzieli się na ucho zewnętrzne, ucho środkowe i ucho wewnętrzne. To, co widzisz i potocznie nazywasz uchem, to ucho zewnętrzne. Należy do niego małżowina uszna i przewód słuchowy zewnętrzny. Małżowina uszna zbudowana jest z chrząstki sprężystej − z wyjątkiem jej dolnej części, czyli płatka ucha, który zawiera podskórną tkankę tłuszczową. Dotykając swojego ucha, z łatwością zauważysz, że u dołu jest miękkie w przeciwieństwie do reszty małżowiny. Sprężysta chrząstka małżowiny usznej zlokalizowana jest bezpośrednio pod cienką skórą. Brak podskórnej tkanki tłuszczowej w tym miejscu czyni ją wrażliwą na uszkodzenia i urazy.
Szczegółowy kształt małżowiny usznej jest cechą indywidualną, ale generalnie zdrowe ucho jest wymodelowane w charakterystyczny sposób. Jego wolny, boczny brzeg, nazywany obrąbkiem, jest wywinięty do przodu i ku dołowi przechodzi w płatek. Równolegle do obrąbka leży grobelka, a zagłębienie na środku małżowiny to muszla. Od przodu ogranicza ją skrawek ucha. Przewód słuchowy zewnętrzny wychodzi z jamy muszli, ma długość około 3,5 cm, przebiega łukowato i zakończony jest błoną bębenkową, która należy już do ucha środkowego.
Sprawdź też, jak odetkać zatkane ucho.






































