Choroba Pageta. Ta choroba kości dotyka głównie mężczyzn po 40. roku życia!

Choroba Pageta to przewlekłe schorzenie tkanki kostnej, które polega na punktowych zmianach patologicznych w kościach. Zmiany te mogą przebiegać z nadbudowywaniem lub resorpcją (wchłanianiem) kości i powodować szereg często długo nieodczuwalnych objawów. Zobacz, co to jest zespół Pageta.

Choroba Pageta kości, które są kruche i odkształcone

Choroba Pageta to przewlekła, metaboliczna choroba kości, podczas której procesy metaboliczne w kościach ulegają zaburzeniu. Jej przyczyny nie są do końca poznane. Może mieć ona jednak podłoże genetyczne. Badania wykazują, że częściej pojawia się ona u osób, których krewni także na nią cierpieli.

Ogólnie zespół Pageta polega na zaburzeniu równowagi między procesami resorpcji (wchłaniania) kości i kościotworzeniem. Procesy tworzenia i resorpcji kości przebiegają przez całe życie i odpowiadają zarówno za odpowiedni wzrost szkieletu, jak i jego przebudowę w ciągu życia. W zespole Pageta procesy te mogą zachodzić nieprawidłowo. Przy czym zaburzenia te nie obejmują całych kości, a występują miejscowo i tworzą małe ogniska choroby. Ogniska te mogą występować obok siebie nawet, jeśli kierunek zachodzących w nich zmian jest przeciwny (w jednym następuje zanik tkanki, a w sąsiednim jej wzrost).

Nasilenie procesu osteolitycznego (rozkładania/resorpcji tkanki kostnej) powoduje, że kości miękną. To w dalszym etapie rozwoju choroby może doprowadzić do jej wygięcia. Jeśli zmiany zachodzą w odwrotnym kierunku, wzmożony proces narastania tkanki kostnej i pogrubienie kości może doprowadzić do zmiany ich właściwości. Zmieniona w ten sposób kość może być krucha i podatna na złamania.

Dlatego też, jeśli w danym ognisku chorobowym przeważają procesy resorpcji kości to dochodzi do stopniowego zmniejszenia odporności kości na działające na nią siły i odkształcania. Jeśli natomiast w ognisku chorobowym przeważają procesy kościotwórcze może dochodzić do przerostu kości i zgrubień, co w efekcie może również doprowadzić do zmniejszenia odporności tkanki na urazy mechaniczne. Dodatkowo przepływ krwi przez chore obszary powoduje miejscowe podniesienie temperatury ciała.

Sprawdź też, na czym polega jałowa martwica kości.

U większości chorych występuje więcej niż jedno ognisko chorobowe. Przy czym zmiany występują głównie punktowo i nigdy nie obejmują całych kości. Najczęściej pojawiają się na kościach miednicy, kościach udowych i piszczelowych i na trzonach kręgów lędźwiowych i piersiowych.

Choroba Pageta rozwija się u osób po 40. roku życia. Głównie u mężczyzn. Przeważnie chorują oni 2 razy częściej niż kobiety. Zespół Pageta występuje również rodzinnie. Oznacza to, że osoby z dodatnim wywiadem rodzinnym odnośnie choroby Pageta, mają większe szanse zachorowania.

Choroba Pageta - objawy

Objawy w dużej mierze zależą od lokalizacji ognisk chorobowych i ich wielkości. Najczęściej zgłaszanym objawem jest oczywiście ból. Wynika on zarówno ze zmian zwyrodnieniowych, przeciążeń kości i stawów, ale również z występujących mikrozłamań. Ze względu na toczący się stan zapalny okolice zmian chorobowych mogą być gorące w dotyku. Wraz z postępem choroby może dochodzić do różnego rodzaju zniekształceń kości, takich jak np. pogrubienie kości czaszki czy wygięcie kości udowej. Ostatecznie na skutek choroby Pageta kości mogą się łamać. Złamania zdarzają się pod naciskiem dużo mniejszych sił niż te potrzebne do złamania zdrowej kości. Najczęściej łamią się kości długie (np. kość udowa czy ramienna).

Sprawdź też, jak dbać o stawy.

Dodatkowo, jeśli ogniska choroby znajdują się w kościach czaszki, chorobie mogą towarzyszyć bóle głowy, zaburzenia widzenie czy osłabienie słuchu. Zmiany chorobowe widoczne są na obrazie RTG. Zauważalne jest w kościach długich pogrubienie i zniekształcenie kształtu i współistniejące ogniska rozrzedzenia i zagęszczenia utkania kostnego.

Choroba Pageta - leczenie

W zależności od stopnia zaawansowania choroby i jej przebiegu w leczeniu zespołu Pageta wykorzystuje się leki antyresorpcyjne i przeciwbólowe. Preparaty o działaniu hamującym resorpcje kości łagodzą ból związany procesem rozkładu tkanki kostnej i powodują gojenie się zmian w kościach.

Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne zmniejszają ból kostny, który jest związany głównie z powikłaniami zmian zachodzących w tkance kostnej. Stosowane są głównie w momencie, kiedy ból nie ustępuje, pomimo stosowania leków antyresorpcyjnych. Dodatkowo łagodzą one stan zapalny związany ze zmianami zwyrodnieniowymi w tkance kostnej. W niektórych sytuacjach lekarz może zalecić leczenie operacyjne.