Tanoreksja. Kiedy opalenizna staje się nałogiem...

21. 7. 2019 · Natalia Klonowska · 3 minuty czytania
  • psychologia
Tanoreksja. Kiedy opalenizna staje się nałogiem...

Lato, wakacje, plaża i szansa na długie kąpiele słoneczne, ale uważaj! Badania naukowe sugerują, że promieniowanie UV ma właściwości uzależniające, dlatego niektórzy opalają się nałogowo. Tanoreksja może być niezwykle groźna dla Twojego zdrowia. Promieniowanie zwiększa ryzyko chorób skóry, pogarsza jej kondycję i przyspiesza procesy starzenia się komórek. Zobacz, czym jest tanoreksja i jak ją rozpoznać?

Tanoreksja − zagrożenia

Opalanie definiuje się jako celowe narażenie skóry na promieniowanie ultrafioletowe (UVR) w celu kosmetycznego przyciemnienia skóry. Chodzi tu nie tylko o wystawianie ciała na słońce, ale również używania krytych łóżek opalających i lamp emitujących sztuczne promieniowanie UV (tzw. opalanie wewnętrzne).

tanoreksja

Profilaktyka opalania stała się przedmiotem badań w dziedzinie zdrowia publicznego ze względu na silny związek między promieniowaniem UV a ryzykiem rozwoju czerniaka. Więcej na temat tej choroby pisała nasza dermatolog lek. med. Aleksandra Malewska: Czerniak skóry − czy zawsze jest złośliwy?

„Promieniowanie ultrafioletowe (UV) może wpływać pozytywnie i negatywnie na organizm człowieka”

− piszą M. Ebisz i M. Brokowska w swojej publikacji Szkodliwe oddziaływanie promieniowania ultrafioletowego na skórę człowieka.

Większość badań potwierdza udział promieni UV w syntezie bardzo ważnej dla organizmu witaminy D3.

Ale efekty uboczne działania słońca są o wiele bardziej niepokojące: problemy z pigmentacją skóry, poparzenia słoneczne, fotodermatozy i najgorsze z możliwych – zmiany przednowotworowe i nowotwory.

Tanoreksja − przyczyny

Światło słoneczne stymuluje uwalnianie endorfin − hormonów, które powodują uczucie relaksu lub euforii. Emocje te są bardzo podobne do tych generowanych przez morfinę, jak mówi prof. dermatologii S. Feldman.

Badania osób użależnionych od opalania (British Journal of Dermatology, 179 (2), 2018) wskazują na pewne okoliczności towarzyszące skłonnościom do nałogu. Uzależnienie od opalania było pozytywnie związane z byciem kobietą, brakiem związku, ekstrawersją, neurotycznością, lękiem i obsesyjno-kompulsywną osobowością.

tanoreksja - jakie są przyczyny

Tanoreksja – objawy

Uzależnienie od opalania ma podobny schemat, jak każde inne użależnienie behawioralne. Nieważne, jak ciemna stała się jego skóra − uzależniony nadal korzysta ze słońca lub solarium, pomimo tego, że wyrządza sobie szkodę.

Opalanie się wymyka się spod kontroli. Bez względu na to, jak bardzo chce się przestać. Rozwija to zwiększoną tolerancję na słońce, stąd dalsza potrzeba opalania się. W końcu osoba uzależniona doświadcza objawów odstawienia, kiedy nie może uzyskać pożądanego efektu. Może to być niepokój, zaburzenia koncentracji, obsesyjne myśli dotyczące własnego wyglądu.

Tanoreksja – leczenie

W ostatnich latach prowadzi się coraz więcej badań nad problematycznym opalaniem się. Chociaż istnieje kilka metod diagnostycznych, które pomagają w ocenie stopnia użależnienia, większość z nich jest psychometrycznie słaba, jak twierdzą profesorowie Uniwersytetu w Bergen C. Andreassen i S. Pallesen.

tanoreksja u kobiet

Żeby zapewnić odpowiednią opiekę osobie dotkniętej tanoreksją, niebędna będzie diagnoza, która pomoże w prawidłowej ocenie sytuacji. W tym celu w 2018 opracowano i zaproponowano nową skalę Bergen Tanning Addiction Scale, w skrócie BTAS. To pierwsza na świecie skala, która osadza pojęcie „tanoreksji” w kontekście współczesnego uzależnienia. Naukowiec prewencji behawioralnej J. Stapleton, analizuje problem nadmiernego opalania w kontekście zaburzeń behawioralnych. Dlatego pierwszym kontaktem dla chorej osoby powinnien być ośrodek leczenia uzależnień o charakterze behawioralnym.

Więcej artykułów na ten temat

Natalia Klonowska