Depresja układu oddechowego – jakie są jej przyczyny?
Depresja oddechowa może mieć wiele przyczyn. Jedną z nich są stosowane leki.
Opioidy to grupa leków przeciwbólowych. Należą do nich np. tramadol, fentanyl, morfina, metadon czy oksykodon. Stosuje się je powszechnie w leczeniu bólu pooperacyjnego, bólu przewlekłego czy bólu nowotworowego. Jednym z najpoważniejszych działań niepożądanych stosowania opioidów jest właśnie depresja oddechowa. Opioidy zmniejszają wrażliwość ośrodka oddechowego na dwutlenek węgla. Depresja ośrodka oddechowego skutkuje zwolnieniem oddychania i może prowadzić nawet do jego całkowitego zatrzymania. Taki efekt jest zależny oczywiście od wielu czynników − dawki leku, drogi podania, innych stosowanych leków, a także cech danego pacjenta − jego wieku, chorób współistniejących czy masy ciała.
Sprawdź też, czym jest kaszel psychogenny.

Inne leki o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy, które mogą spowodować depresję oddechową to: benzodiazepiny, barbiturany, anestetyki, inne nasenne środki uspokajające. Podobne efekty mogą spowodować niektóre narkotyki lub duże ilości alkoholu. Między innymi dlatego, tak ważne jest stosowanie się do zaleceń odnośnie dawkowania leków, czytanie ulotek leków i konsultowanie z lekarzem połączeń różnych farmaceutyków. Równoczesne stosowanie 2 substancji o hamującym działaniu na ośrodek oddechowy, zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań. Przedawkowanie takich leków również niesie wysokie ryzyko depresji oddechowej.
Hipowentylacja i niedotlenienie organizmu mogą być spowodowane także: chorobami mózgu (np. udarem, guzem mózgu), urazami czaszkowo-mózgowymi, centralnym bezdechem sennym czy śpiączką hipometaboliczną w przebiegu niedoczynności tarczycy.
Sprawdź też, jakie objawy świadczą o niedoczynności tarczycy.

Depresja oddechowa − objawy i leczenie
Podstawowe objawy obejmują zwolnienie lub spłycenie oddychania. Pacjent może zgłaszać silne uczucie duszności i reagować na to niepokojem i zdenerwowaniem. Niedotlenienie może prowadzić do dezorientacji, niewyraźnej mowy, omdleń, zaburzeń równowagi czy zawrotów głowy. U pacjentów nieprzytomnych objawy mogą manifestować się w postaci długich i nienaturalnych przerw w oddechu, wydawaniu specyficznych dźwięków przy oddychaniu, przyspieszeniem akcji serca lub też pozostać niezauważone. Czasem można zaobserwować sinawe zabarwienie warg czy języka. Taki objaw nazywamy sinicą, a spowodowany jest spadkiem wysycenia hemoglobiny tlenem.
Sprawdź też, o czym może świadczyć ból płuc przy oddychaniu.

Bez leczenia, depresja oddechowa może skończyć się naprawdę źle − nawet doprowadzić do śpiączki lub zgonu. Istotna jest szybka reakcja, adekwatna do przyczyny hipowentylacji. Konieczna może okazać się tlenoterapia i zaintubowanie pacjenta wraz z zastosowaniem wentylacji mechanicznej, co wymusi przepływ powietrza w drogach oddechowych w prawidłowych ilościach.
Depresję oddechową, spowodowaną stosowaniem opioidów, można znieść przy użyciu innych leków − naltreksonu lub naloksonu, są to antagoniści receptorów opioidowych i stanowią swego rodzaju „antidotum”. Jeśli przyczyna depresji oddechowej jest inna − kluczowe jest leczenie schorzenia podstawowego.