Jak leczyć wysoki cholesterol?
Leczenie farmakologiczne w hipercholesterolemii wdraża się, gdy metody związane z modyfikacją stylu życia nie przynoszą zadowalających rezultatów. W terapii za wysokiego cholesterolu stosuje się następujące grupy leków:
- Statyny (atorwastatyna, rosuwastatyna), które są inhibitorami enzymu HMG-CoA reduktazy biorącego udział w powstawaniu cholesterolu w wątrobie. Zahamowanie jego aktywności skutkuje zmniejszeniem poziomu „złego” cholesterolu LDL i podniesieniem poziomu „dobrego” cholesterolu HDL. Klinicyści często sięgają po przedstawicieli tej grupy leków ze względu na ich wielokierunkowe działanie. Nie tylko obniżają poziom cholesterolu, ale działają również przeciwzapalnie, przeciwutleniająco i przeciwzakrzepowo.
- Fibraty (fenofibrat, gemfibrozyl) wpływają przede wszystkim na poziom trójglicerydów, w mniejszym stopniu na LDL.
- Ezetymib – hamuje wchłanianie cholesterolu w jelitach, co skutkuje zmniejszeniem stężenia LDL we krwi. Dla osiągnięcia lepszych wyników terapii często stosowany jest w połączeniu ze statynami.
- Inhibitory PCSK9 (alirokumab, ewolokumab) – nowoczesne leki biologiczne, które blokują enzym PCSK9, dzięki czemu wątroba zyskuje większą zdolność do usuwania cholesterolu LDL z krwi. Grupa leków zarezerwowana dla pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na inne metody leczenia.
- Żywice jonowymienne (cholestyramina) – leki wiążą kwasy żółciowe w jelitach, co wymusza w organizmie ich wytwarzanie z udziałem cholesterolu.
- Kwas bempediowy – lek nowej generacji, który zmniejsza wytwarzanie cholesterolu w wątrobie. Często stosowany w skojarzeniu z innymi lekami, np. ezetymibem.
Sprawdź, jak leczyć wysoki cholesterol: Jak leczyć zaburzenia lipidowe − czyli co pomoże na wysoki cholesterol?
Wysoki cholesterol – podsumowanie
Zbyt wysoki poziom cholesterolu jest zaburzeniem, którego nie należy lekceważyć, znacząco bowiem zwiększa ryzyko chorób układu krążenia. Kluczowa w obniżeniu poziomu cholesterolu jest zmiana stylu życia: włączenie aktywności fizycznej i zdrowej diety. Jeśli działania te nie przynoszą oczekiwanej poprawy, lekarz może zadecydować o włączeniu leków hipolipemizujących.
Źródła:
1. Barbara Cybulska, Longina Kłosiewicz-Latoszek, Postępowanie w zaburzeniach lipidowych u chorych na nadciśnienie tętnicze, [w:] Postępy Nauk Medycznych 4/2004, s. 35-42
2. Elżbieta Pac-Kożuchowska, Hipercholesterolemia rodzinna – czynnik ryzyka miażdżycy, [w:] Medycyna Rodzinna 3-4/2001, s. 134-136
3. Tomasz Mrozowski, Miażdżyca, [w:] Medycyna Rodzinna 3-4/2002, s. 128-146
4. Solnica, B. et al., 2024. Wytyczne Polskiego Towarzystwa Diagnostyki Laboratoryjnej i Polskiego Towarzystwa Lipidologicznego dotyczące diagnostyki laboratoryjnej zaburzeń gospodarki lipidowej. 2024. Diagn Lab., vol. 60, no. 1, pp. 1-24. https://doi.org/10.5604/01.3001.0054.4954.
5. DiNicolantonio JJ, O'Keefe J. The Importance of Maintaining a Low Omega-6/Omega-3 Ratio for Reducing the Risk of Autoimmune Diseases, Asthma, and Allergies. Mo Med. 2021 Sep-Oct;118(5):453-459. PMID: 34658440; PMCID: PMC8504498.