Dysfunkcje seksualne: hipolibidemia. Temperatura w łóżku poniżej zera

Czy wiesz, że oziębłość seksualna, czyli mówiąc w języku medycyny hipolibidemia, jest jednym z najczęściej diagnozowanych zaburzeń seksualnych. Osłabienie popędu seksualnego u mężczyzn może mieć podłoże hormonalne, ale może też być wynikiem zaburzeń psychicznych. Obniżone libido u mężczyzn może też być objawem choroby ogólnej, dlatego zawsze warto skonsultować to z lekarzem seksuologiem lub endokrynologiem. Zobacz, jak objawia się brak pociągu seksualnego u mężczyzn i przede wszystkim, jakie może mieć przyczyny.

Co to jest oziębłość seksualna u mężczyzn?

Hipolibidemia to niższy niż normalnie popęd seksualny. Zaburzenia libido mogą występować zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Osoba z obniżonym popędem seksualnym nie odczuwa żadnych, lub odczuwa w bardzo niewielkim stopniu, potrzeb seksualnych. Chodzi tu tak o kontakty z drugą osobą, jak i o masturbację, czy też fantazje erotyczne. Obniżone libido trzeba też odróżnić od impotencji czy problemów z utrzymaniem ze wzwodem. Mężczyzna, który ma problemy z potencją wcale nie musi cierpieć na hipolibidemię − jeżeli ma ochotę na seks, to problem ten go nie dotyczy. Obniżone libido może dotyczyć więc mężczyzn sprawnych seksualnie, którzy po prostu nie chcą się kochać.

Sprawdź też leki i suplementy poprawiające libido.

Warto jednak zwrócić uwagę na to, że za zaburzenie uznaje się stan, w którym libido jest obniżone względem normalnej aktywności danej osoby. Są bowiem osoby z wrodzonym niskim popędem seksualnym i nie uznaje się tego za dysfunkcję seksualną.

Dr Anna Kępczyńska-Nyk, w jednej z audycji radiowych potwierdza, że mężczyźni mogą deklarować brak pociągu seksualnego zwłaszcza po rozmowie z innymi mężczyznami i porównywaniu swoich potrzeb seksualnych do innych. Co więcej, rozmowy takie często oparte są na wyolbrzymianiu prawdy, co może tylko wprowadzać w kompleksy, dotyczące tak delikatnej kwestii jaką jest seksualność. Istnieje bowiem mit (który staje się niekiedy klątwą mężczyzn), że mężczyzna musi być zawsze gotowy do uprawiania seksu, jego libido jest bardzo wysokie i zawsze ma ochotę na aktywność seksualną. Ten stereotyp może doprowadzić zdrowego mężczyznę do przekonania, że występują u niego dysfunkcje seksualne i zaburzenie popędu. A przecież popęd seksualny to sprawa niezwykle indywidualna. U jednych z natury może być wyższy, u innych niższy. Nie prawdą jest też, i to bardzo krzywdzącą nieprawdą, że mężczyzna zawsze gotowy jest na odbycie stosunku. Mówiąc prosto, panów także może przysłowiowo „boleć głowa”. Mężczyzna nie musi być wcale zawsze gotowy na współżycie.

Sprawdź też lubrykanty.

Oziębłość seksualna − objawy 

Oziębłość seksualna może pojawić się w każdym wieku. Seksuolodzy podkreślają, że z zaburzeniem tym coraz częściej zgłaszają się młodzi mężczyźni, u których funkcje seksualne powinny działać prawidłowo. Najbardziej zauważalnym objawem hipolibidemii jest to po prostu unikanie kontaktów seksualnych. Choć jest to z fizjologicznego punktu widzenia możliwe, mężczyzna może odbyć stosunek, dla świętego spokoju, jednak nie jest to zaspokojenie jego potrzeb.

Zazwyczaj lekarz może zdiagnozować obniżenie popędu seksualnego na podstawie 3 kryteriów:

• Brak prawdopodobieństwa zainicjowania stosunku
• Brak zainteresowania aktywnością seksualną, także masturbacją
• Popęd seksualny jest niższy niż był.

Hipolibidemia − przyczyny

Brak potrzeb seksualnych może mieć bardzo wiele przyczyn. Dużą rolę mogą tu odgrywać zarówno kwestie psychologiczne, jak i kulturowe, ale także fizjologiczne. Hipolibidemia może wskazywać na poważne problemy ze zdrowiem, dlatego nie warto jej bagatelizować.

Hipolibidemia może być objawem zaburzeń hormonalnych − obniżonego poziomu testosteronu. Może też (ale nie musi) być związana z zaburzeniami pracy kory nadnerczy czy też z bezdechem sennym. Oprócz tego obniżenie popędu seksualnego może wiązać się z chorobami naczyniowo-sercowymi, cukrzycą, chorobami tarczycy czy nawet nowotworami, np. układu płciowego. Za zaburzenia seksualne mogą też odpowiadać pewne grupy leków, np. antydepresantów.

Sprawdź też, z czego wynikają zaburzenia erekcji.

Jednak często hipolibidemia ma podłoże psychologiczne. Mężczyzna może odczuwać obniżony pociąg seksualny pod wpływem stresu, przemęczenia czy też kompleksów. Hipolibidemia może też być jednym z objawów depresji czy zaburzeń o charakterze lękowym. Może też wynikać z traumatycznych przeżyć, które związane są z seksualnością. Oziębłość seksualna może być też związana z uzależnieniami od substancji psychoaktywnych.

W końcu oziębłość seksualna może rozwinąć się u mężczyzny, który przeżywa problemy w związku − kryzysy w małżeństwie, częste kłótnie, niedobranie seksualne czy brak pociągu seksualnego do partnerki. Ale! Warto jeszcze raz podkreślić, że oziębłość seksualna, jako zaburzenie seksualne, nie polega tylko na wygaśnięciu pociągu do jednej, konkretnej osoby. To całkowite wyłączenie seksualności, nawet fantazji seksualnych z inną osobą. Nie można więc nazwać hipolibidemią tego, że partnerka przestała już mężczyznę pociągać seksualnie.

Istnieje też pewna grupa osób, które cierpią na hipolibidemię ze względów kulturowych. Najczęściej związane jest to z religią, która uznaje niektóre akty seksualne za zakazane.

Sprawdź też domowe sposoby na potencję.

Hipolibidemia − leczenie

Leczenie hipolibidemii w dużej mierze zależy od jej przyczyny. Jeżeli zauważysz u siebie znacznie obniżony popęd seksualny, lepiej udaj się do endokrynologa-seksuologa. Taki specjalista przeprowadzi szereg badań laboratoryjnych, który wykaże, czy hipolibidemia wynika z choroby, czy też ma podłoże psychologiczne. Kiedy jest ona spowodowana chorobą, w pierwszej kolejności leczy się chorobę pierwotną.

Kiedy hipolibidemia wynika z psychiki, warto udać się na terapię, żeby poznać głębszą, indywidualną przyczynę problemu i starać się ją przezwyciężyć.

Seksuolodzy często spotykają się z sytuacją, w której to partnerka wysyła swojego mężczyznę do lekarza i to ona zaczyna podejrzewać hipolibidemię. Mężczyzna sam może nawet nie zauważyć, że pojawia się u niego problem z libido.

Ważną kwestią jest także podejście do partnera o obniżonym popędzie seksualnym. Bardzo ważne jest wykazanie się cierpliwością w tym temacie i nie naciskanie na partnera (nie przymuszanie go do seksu, jeżeli nie ma na to ochoty). Jeżeli problem obniżonego libido u partnera zaczyna dokuczać Ci lepiej spokojnie o tym z nim porozmawiaj, zadawaj delikatne pytanie i zaproponuj udanie się do specjalisty, żeby zbadał problem.